கடற்கரைக்காரன்

Diabetes? No More Worry!!!!

2011-07-16T11:21:00.001+05:30

No Commetns!!!!

2011-07-12T09:18:00.002+05:30

அய்! நான் பள்ளியோடத்துக்கு போறனே!!!!

புதுவையில் ஒரு இனிப்பான உதயம்- சர்க்கரை குறைபாடு உள்ளவர்களுக்காக!

2011-07-11T19:26:00.001+05:30

நல்லா சாப்பிட்டுட்டு வாங்க!

அனைவரும் வருக! வாழ்த்துக்களை தருக!

2011-07-07T10:01:00.001+05:30

நட்பு

2011-04-08T09:09:00.003+05:30

முகம்நக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து

அகம்நக நட்பது நட்பு.

நேற்றைய தூக்கமில்லா இரவில், தூங்குவதற்கு கடுமையான முயற்சிகள் எடுத்தும், நித்திரை நான் உன்னை நெருங்க மாட்டேன் என போராட்டம் நடத்தியதால் முயற்சியை கைவிட்டு இணையத்தில் மேய ஆரம்பித்தேன். அப்போது கடந்த சில பதிவுகளில் ஒன்று நட்பைப் பற்றி ஆராய்ந்து, ஆதங்கப்பட்டது.

உடன் என் கற்பனை சிறகடிக்க ஆரம்பித்தது(காசா? பணமா?).

நான் கடந்து வந்த பாதையில் சில நண்பர்கள்:-

உடன் பயின்ற வகுப்புத் தோழர்கள்:

ஜெயப்பிரகாஷ்: நாங்க இரண்டு பேரும் நல்லா படிக்கிற பசங்கன்னு ஊரே நம்புச்சி(நம்புங்கப்பா), நான் எது பண்ணாலும் எனக்கு துணை நின்னவன். என்னை காட்டி கொடுக்காதவன். இப்ப எங்க இருக்கான் என்ன பண்றான்னே தெரியல?

மணிவாசகம்: எங்க கேங்ல இன்னொருத்தன், நட்புக்கு மேல ரெண்டு பேரயும் வேற எதோ ஒண்ணு இணைச்சிருந்தது. சமீபத்துல சவுதில விபத்துல இறந்துட்டான்.

சக்திவேல்: ரஷ்யா மற்றும் அமெரிக்க பனிப்போர் போல, பள்ளி காலத்துலேருந்து இன்னமும் ரெண்டு பேருக்கும் நடுவில ஒரு மௌனப்போர் நடந்துகிட்டேருக்கு. ஆனாலும் நட்பு தொடர்வது, எனக்கு புரியாத ஒரு விஷயம்.

பள்ளி தாண்டி சொந்த ஊர் நண்பர்கள்:

சரவணன்: எங்க கேங்ல வயசால மூத்தவன். ஆனாலும் வாடா போடா, மாமன் மச்சான் நண்பன்.

சிவபாலன்: காரணம் புரியாமலேயே நட்பு பாராட்டுபவன்.

வெங்கடேச பெருமாள்: அண்ணனாகவும் நண்பணாகவும் இருக்க முடியும் என்று, இன்று வரை நிரூபித்துக் கொண்டிருப்பவர்.

பள்ளி தாண்டி, ஊர்ப்பாசம் தாண்டிய நண்பர்கள்:

செந்தில்நாதன்: ஒரு சிறு உரசலில் ஆரம்பித்த நட்பு, பதினைந்து வருடங்களை கடந்து கொண்டிருக்கிறது.

சேதுசங்கர்: வயதில் மிக மூத்தவர். ஆனாலும் நண்பர்.

எரிக் மாணிக்கம்: குருவுக்கு குருவாய், நட்புக்கு நட்பாய் ................

கணேஷ் அவுட்டி(Ganesh Auti): மகராஷ்ட்ரத்தின் ஒரு சிறு நகரத்தை சேர்ந்தவன். ஆங்கிலமும் தெரியாமல், ஹிந்தியும் தெரியாமல்(புரியாமல்) நான் மும்பையில் தத்தளித்த போது, என்னைக் கைப்பிடித்து கரை சேர்த்த தோழன்.

ராஹுல் கும்பாரே(Rahul khumbare): என்னுடைய மும்பை அணியில், என்னுடன் பணி புரிந்த, நான் மும்பையில் ஒரளவிற்கு வெற்றி பெற, என்னுடன் தோள் கொடுத்தவன்.

நாராயணன்: கோவையை சேர்ந்தவர்.

ராஜேந்திரன்: கோவையைச் சேர்ந்தவர், நீண்ட நாள் பழகியவரைப் போல் முதல் சந்திப்பிலிருந்து இன்று வரை................. நான் மனதளவில் மிக நெருக்கமாக உணர்பவர்.

செல்வேந்திரன்: நேரில் பழகியது சில காலமே எனினும், மனதளவில் என் அருகில் இருக்கும் நண்பனைப் போன்ற உணர்வில் எப்பொதும்...........

ரமேஷ்: திருப்பூரில் பணிபுரியும், வெயிலூருக்கு சொந்தக்காரர். இவருடனான முதல் சந்திப்பு மறக்க இயலாதது(திருப்பூரில் ஒரு restaurent-ல் இருவரும் அருகருகில் அரை மணி நேரம் ஒருவருக்கொருவர் காத்திருந்தோம்) ஊர் சுற்றுவதில் அலாதி பிரியம். இவருடனான நெல்லியம்பதி சுற்றுலா மறக்க இயலாதது.

கார்த்திகை பாண்டியன்: மதுரையம்பதியை சேர்ந்தவர். இதுவரை நேரில் சந்திக்கவில்லை. எனினும் நண்பர்கள் எனும் நினைவில் உடனே வருபவர்.

சதீஷ்குமார்: இப்போது பெங்களூரில் வாசம். நான் இவனை நினைக்கும் போதெல்லாம், எனக்கு நினைவுக்கு வருவது, கோப்பெருஞ்சோழன் பிசிராந்தையார் நட்புதான். எவ்வளவு நாட்கள் பார்க்காமல் பேசாமல் இருந்தாலும், மீண்டும் பார்க்கும் போது துளி கூட பழைய நாட்களைப் பற்றி பேசாமல், விட்ட இடத்தில் தொடர்பவன்.

நண்பர்கள் என்ற உடன் என் நினைவில் வந்தவர்கள் இவர்கள். இன்னும் சில நட்புகளைப் பற்றி வரும் நாட்களில்..........

அனிச்சை(ச் வருமா) செயல்!!!

2011-01-10T10:51:00.000+05:30

நேற்றைய இரவில்,

ஒற்றையடி பாதையில்,

எதிர் வரும் லாரியை over take செய்து,

எனது சமிக்ஞையையும் மதிக்காமல்,

தாண்டி சென்ற நல்லவரை,

வேசி மகன் எனப்,

பொருள் பட கத்தியபின் உணர்ந்தேன்,

பின்னிருக்கையில் மகனும் மனைவியும்,

நினைவை விட்டக லமறுக்கிற து,

இன்னமும்.#ஆற்றாமை.

ஒரு வெளம்பரம்!!! ஹி ஹி ஹி!!

2010-12-09T19:37:00.000+05:30

இந்த விளம்பரத்த பத்தின உங்களோட கருத்துக்களை என்னோட பகிர்ந்துகொள்ளுங்களேன்!

http://www.youtube.com/watch?v=Z70DtmkeOLM

வேலை வாய்ப்பு- சந்தைப் படுத்துதல் துறையில்-திண்டிவனம்

2010-10-19T21:34:00.002+05:30

ஹெர்பாலயாஸ் ராடி சேஃப் நிறுவனத்தின் திண்டிவனம்- விநியோகஸ்தருக்கு விற்பனை/சந்தைப் படுத்துதல் துறையில் ஆட்கள் தேவை.

http://www.herbalayasradisafe.com/

தகுதி:

1. ஏதேனும் ஒரு பட்ட படிப்பு.
2. இரு சக்கர வாகனம்(செல்லத்தக்க ஓட்டுனர் உரிமத்துடன்).
3. மொபைல் அல்லது கணிணி உதிரிப் பொருள்கள் சார்ந்த விற்பனை முன் அனுபவம்.

திண்டிவனம் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறத்தை சேர்ந்திருத்தல் நலம்.

கிராமப்புறத்தை சேர்ந்தவர்களுக்கு முன்னுரிமை.

விற்பனைத் துறையில் விருப்பமுள்ள பெண்களுக்கு முன்னுரிமை.

சம்பளம் தகுதியைப் பொறுத்து.(குறைந்தது ஐந்தாயிரத்திலிருந்து...... )

விருப்பமுள்ளவர்கள் அக்டோபர் 31க்குள் தங்களது முழுவிவரக்குறிப்பினை shivanss@gmail.com என்ற முகவரிக்கு அனுப்பவும்.

மெயில் அனுப்பும் போது subject:ல் Resume-Radisafe என்று மறக்காமல் குறிப்பிடவும்.

இலக்கியம்னா என்னா- ஒரு சந்தேகம்-ஜெயமோகன்

2010-08-26T13:56:00.000+05:30

எழுத்தாளர் ஜெயமோகனோட இணைய தளத்த ஓரிரவில் படித்ததின் விளைவால் சில சந்தேகங்கள் :

இலக்கியம் என்றால் என்ன? அப்ப நா படிக்கறதெல்லாம் இலக்கியம் இல்லியா? எனக்கு தமிழ்ல அச்சடிசிருக்கிற எதுவும் எந்த புத்தகமும் ஒரு பத்து பக்கத்த தாண்டி படிக்க முடிஞ்சா அது புத்தகம். இல்லன்னா அது குப்பை.

ஆனா இப்போ கொஞ்ச நாளா இணையத்துல நடக்குற விவாதங்களை பார்த்தா, நான் படிச்ச எதுவுமே இலக்கியம் இல்லன்னு தோணுது.

ரெண்டு மூணு வார்த்தைகளை ஜெயமோகன் தளத்துல பார்த்தேன். வணிக இலக்கியம், சிறுவர் இலக்கியம். இந்த மாதிரி, என்னோட கேள்வி என்னன்னா, ஒரு சராசரி தமிழ் படிக்க தெரிஞ்ச வார, மாத, இதழ் மற்றும் சுஜாதா, பாலகுமாரன், ஜெயகாந்தன் , சுந்தர ராமசாமி, சுப்ரமணிய சிவா, நாஞ்சில் நாடன், எஸ்.ராமக்ரிஷ்ணன், ஜெயமோகன், பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சுபா, லட்சுமி, திலகவதி, ஜெயந்தி, ரமணி சந்திரன்,ராஜேந்திரா குமார், ராஜேஷ்குமார், தமிழ்வாணன் இந்த மாதிரி கலந்து கட்டி படிக்கிற வாசகரெல்லாம், இலக்கிய வாசகர் இல்லியா?

ஜெயமோகன் தளத்துல நான் படிச்சு புரிஞ்சுகிட்டது, அவரவர் பார்வையில் ஒரு அளவு கோளோட இருக்காங்க. இதுதான் இலக்கியம் இது இலக்கியம் இல்லன்னு.

அப்போ இலக்கியம்-க்ங்கரதுக்கு ஏதாவது வரைமுறை இருக்கா?

அதோட அளவு கோள் என்ன?

எப்பிடி படிக்கும்போதோ/படிக்கறதுக்கு முன்னாடியோ ஒரு புத்தகம் இலக்கிய புத்தகமா இல்லியான்னு தெரிஞ்சுக்கறது?

ஒரு எழுத்தாளரோட படைப்புகளை எப்பிடி ஒரு வரைமுறைக்கு கொண்டு வர்றது. அது இலக்கிய படைப்பா? இல்லியான்னு?

யாரவது இதுக்கு ஒரு விளக்கம் சொன்னீங்கன்னா நல்லா இருக்கும்.

நிலவொன்று கண்டேன் என் ஜன்னலில்!!

2010-07-10T12:26:00.000+05:30

வெகு நாட்களுக்கு பிறகு, நேற்றைய இரவு தூக்கமில்லா இரவாகிப்போனது. அரைப் பாக்கெட் வெண்குழல் வத்தியுடன் மொட்டை மாடியேறி நிலவு தேடி கண்கள் வட்டமிட்டது. பிறகுதான் தெரிந்தது நாளை அமாவாசையென்று.

என் தாத்தா அடிக்கடி சொல்லுவார். எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்தால், வாழ்வில் ஒரு கதவு மூடினாலும் மறு கதவு கண்ணுக்கு தெரியுமென்று.

நேற்றைக்கு ஒரு கதவு மூடும்போலத் தெரிந்தது. அரைமணி நேரம் அதன் ஆழ அகலங்களை யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது வந்த ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு மறு கதவின் திறவுகோலை என் கண்ணுக்கு காட்டியது.

வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் இருக்கும், வாசல் தோறும் வேதனை இருக்கும்’ என்ற பாடலின் அர்த்தம் எனக்கு ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொரு அர்த்தத்தை தரக்கூடியது. இந்த முறை இவ்விதம்.

சில வருடங்களுக்கு முன் படித்த ஒரு தினமணி தலையங்கம் நினைவுக்கு வந்தது.

’ மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது’

உதவி வேண்டி.....

2010-01-11T17:54:00.002+05:30

அன்பின் தோழமைக்கு,

நலம்.நலமே விழைவு.

என் சொந்த ஊரில் எட்டாம் வகுப்பு வரை இருக்கும் ஒரு நடுநிலைப் பள்ளி மாணவர்களுக்கு கணிப்பொறி மற்றும் வலையுலகம் பற்றிய ஒரு அறிமுக வகுப்பு எடுக்கலாம்/கொடுக்கலாம் என் அப்பள்ளியின் முன்னாள் மாணவர்கள் பத்து பேர் சேர்ந்து ஒரு முயற்சியில் இறங்கியுள்ளோம். அதற்கு ஏதேனும் நிரூபிக்கப்பட்ட பயிற்சி முறைகள் உள்ளதா?

உதாரணத்திற்கு: அதிகம் ஆங்கில பயிற்சி இல்லாத/அதிக வெளிஉலகப் பழக்கம் இல்லாத, ஒரு பின் தங்கிய கிராமப் புற மாணவர்களுக்கு எந்த வகையில் கொண்டு சேர்ப்பது என்பது பற்றிய உதாரணங்கள்.

இப்போதைக்கு நாங்கள் இதை ஒரு நாள் பயிற்சியாக முடிவு செய்துள்ளோம். தேவையை பொறுத்து அதிகப் படுத்திக்கொள்ளலாம் என முடிவு.

தங்கள் வசம் இதற்கு ஏதேனும் material இருந்தால் கொடுத்துதவவும். இதில் வேறு ஏதேனும் யோசனைகள் இருந்தாலும் கொடுத்துதவும்.

என்றென்றும் அன்புடன்,

சிவக்குமரன்

டிஸ்கி:வழக்கம்போல் உதாசீனப் படுத்தி செல்பவர்களுக்கும், ஏதும் பதில் விட்டு செல்பவர்களுக்கும் முன் கூட்டிய நன்றிகள் பல.

இந்தியர்களின் நேரக்கலாச்சாரம் பற்றிய ஒரு பார்வை

2010-01-06T15:16:00.002+05:30

சமீபத்தில் எனது மெயிலில் வந்த ஒரு தகவல்.

இந்தியர்களின் நேரக்கலாச்சாரத்தைப் பற்றிய ஒரு பன்னாட்டு இந்தியரின் பார்வை.

நம்மில் எத்தனை பேர் வாக்களித்த நேரத்துக்கு சென்றடையவேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். நம்மில் பலர் வாக்களிக்கும்போதே,'ஒரு பதினோரு பன்னிரண்டு மணிக்கா வரேன்',என்றுதான் சொல்கிறோம்.பதினொரு மணிக்கும் பன்னிரண்டு மணிக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் பாருங்கள்.

மற்றொன்று,'குறித்த நேரத்துக்கு செல்ல முடியாவிட்டாலும் அதைப் பற்றி பெரும்பாலானோர் கவலைப் படுவதில்லை. என்னால் இதை தமிழில் மொழி பெயர்க்க முடியவில்லை. தெரிந்தவர்கள் மொழி பெயர்த்தால் உதவியா இருக்கும்.

"I've already spent more time on this than this deal is worth to me."

That's what a prospective business partner said to me, complaining about the 45 minutes we had spent in a meeting together.

I was taken aback. I had just flown most of the previous 20 hours (from Bangalore to Chennai to Frankfurt then onward to Stockholm before taking my final transfer to get to Gothenburg, Sweden) to get to the meeting.

I had merely asked him to help me understand why I should pay $100,000 to represent his company in India (but that's another story). While I did manage to keep my cool that day, it brought home to me how direct people can be in a business setting.

Having worked most of my adult life in the U.S. - most of that in California's laid back Silicon Valley - I was used to plain speaking. However in the year I had been back in India before the Gothenburg trip, I had clearly lost the habit of being direct. I had acquired a more fluid sense of both time and speech.

The move to India opened my eyes to the way things are done in the Valley, sort of like watching an unflattering video of myself at a stag party.

While working in San Jose, I had never quite noticed how rude we were when we failed to return voice mails or in moved meetings at the last minute, even when people had flown in from overseas to attend them.

This was in stark contrast to Japan where a great deal of my business was coming from in the first years back in India. In my first business meeting in Japan, two managers from a $40 billion firm spent two hours with me (the marketing guy from a $5 million dollar Indian company) to understand why we were charging "so much more" than the competition.

Of course, many people have apocryphal stories of negotiating in Japan or China where indirection and opacity seem the norm. In one, two-day session I found out only at dinner that the guy that seemed to spend most his time taking pictures was actually the key decision maker and the two people we hadn't been introduced to were competitors

“The move to India opened my eyes to the way things are done in the Valley, sort of like watching an unflattering video of myself at a stag party.”

India, in many ways, straddles these two very different business cultures. The almost unquestioning acceptance of seniority, the acute awareness of hierarchy and near-obsession with not losing face that Japanese businesses are known for can be found in Indian companies as well.

Still, the Japanese put much more importance on time schedules. In India you could never imagine a client instructing you to take the 7:52 express train to the transfer station where the client would join you at 8:24 to reach their office at 8:50 - the requisite ten minutes before your 9:00 a.m. meeting. I regularly get detailed directions like this from our Japanese clients.

In India "Let's meet at 11" is generally a suggestion. It means "We should connect around that time and it's likely that I'll call you at 10:45 to tell you I am stuck in traffic and will be late by 30 minutes or more."

This has been the biggest lesson for me about doing business in India. Time and communication (and even space if you try to drive here) take on a sponge-like quality here.

In my unending naiveté, I initially believed that the inability to stick to schedules was the fault of the sales and marketing folks or overburdened C-level executives. That illusion didn't last long. I started to understand what really happens after sitting through a weekly customer call with my engineering team.

"How can the deliverable slip by a month when we were on schedule last week?" the customer asked. I could visualize the apoplectic look on the client's face even without a webcam.

Our engineers, I found out, were well aware of the delay that was accumulating daily but had redoubled their efforts to crack the problem on time. They had been confident they'd solve the problem and recover the lost month and wanted to avoid causing anxiety to the poor client.

The most positive way I have found to look at this delivery dilemma is to figure we Indians are eternally optimistic. We are optimistic to a fault. We are certain that we will clutch victory from the jaws of defeat much like a Bollywood hero gets his girl at the end of the movie, just as the police drag away the dastardly villain. When we say the report will be done this evening or we'll get there in 15 minutes, we believe it - the laws of physics be damned!

As with all understanding about India, there may be exceptions. You might meet an ex-military type or maybe a Bengali or Tamil gentleman who will confound you by always being on time. Worse still, they might expect you to be on time like the Japanese or direct and brash like the Valley types.

Fortunately India is so vast that such encounters are likely to be rare.

—K. Srikrishna is the founder and minister for culture and finance for Zebu Communications, a Bangalore-based marketing-strategy startup.

நன்றி- தி வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல்
Thanks- the wall street journal

சாலை விபத்துகளும் சுப்ரீம் கோர்ட்டும்

2010-01-06T08:48:00.000+05:30

ஆகவே நண்பர்களே,
சாலை விபத்துகளில் காயமடைந்து மருத்துவமனைக்கு வருபவரை எப்.ஐ.ஆர் கொண்டுவர சொல்லி கட்டாயப்படுத்தாமல் மருத்துவமனை நிர்வாகம் கட்டாயமாக உடனடி முதலுதவி கொடுத்தேயாகவேண்டும் என்றும் காயம்பட்டவரை கொண்டுவந்து மருத்துவமனையில் சேர்த்தவரை காவல்துறை மற்றும் இதரதுறைகள் அனாவசியமாக அலைகழிக்கக்கூடாது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.
அதாவது உச்சநீதிமன்ற வழக்கு எண்: Appeal(civil) 919 of 2007ல் 23.02.2007 அன்று வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு மற்றும் ஆணையின்படி, விபத்துகளில் குறிப்பாக சாலை விபத்துகளில் காயம்பட்டவர்கள் அவர்கள் கொண்டுவரப்ப்படும் மருத்துவமனை, அது எந்தவிதமான மருத்துவமனையாக இருப்பினும் அம்மருத்துவமனையாகப்பட்டது காய்ம்பட்டவருக்கு கட்டாயமாக உடனடி முதலுதவி தரவேண்டும். அவர் உடல்நிலை சமநிலைப்படுத்தப்பட்டு தேவைப்படுமாயின் அதிக வசதிகள் உள்ள சிறந்த மருத்துவமனை அல்லது அரசு பொது மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்படவேண்டும். அதன் பிறகே சம்பந்தப்பட்ட மருத்துவமனை நிர்வாகம் தாம் செய்த மருத்துவத்திற்கான கட்டணம் மற்றும் காவல்துறை சம்பிரதாயங்களை எதிர்பார்க்கலாம்!
சாலைவிபத்தில் அல்லது வேறு விபத்துகளில் காயம்படுபவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து/கொண்டு செல்லவேண்டும் என்ற எண்ணம் உள்ளவரா நீங்கள்? எனில் தயக்கமின்றி அந்த நற்செயலில் ஈடுபடுங்கள். காயம்பட்டவரை மருத்துமனைக்கு இட்டுச் செல்வதோடு உங்கள் பொறுப்பு முடிந்து போகிறது! காவல்துறைக்கு தகவல் அறிவிப்பதும், முதலுதவி கொடுப்பதும் மருத்துவமனையின் கடமை என்று சொல்கிறது உச்சநீதிமன்ற ஆணை!

மேற்படி உச்சநீதிமன்றம் கொடுத்துள்ள இந்த அடிப்படை உரிமை குறித்த தகவலை தயவு செய்து உங்கள் குடும்பத்தார் மற்றும் உறவினர்களுக்கு தெரிவியுங்கள். அதன்மூலம் தக்க நேரத்தில் பிறரிடம் நாம் என்ன எதிர்பார்க்கலாம் மற்றும் தேவைப்படுவோருக்கு நாம் செய்யவேண்டிய கடமை என்ன என்பதை எல்லோரும் அறிந்துகொள்வர்!

தயவுசெய்து இந்த செய்தியை முடிந்த அளவு எவ்வளவு பேருக்கு தெரியப்படுத்தமுடியுமோ, தெரிவியுங்கள்!!

நன்றி - க. தங்கமணி பிரபு

ஸ்டேட்டஸ் மெஸ்சேஜ்- நபிகள் நாயகம்

2009-12-30T11:13:00.001+05:30

இன்று பார்த்த ஸ்டேட்டஸ் மெஸ்சேஜ்- களில் என்னைக் கவர்ந்தது!!

பரிசலின் ஸ்டேட்டஸ் மெஸ்சேஜ்,"தனக்குத் தானே பெருமை பேசுபவர்களை அல்லா ஏற்பதில்லை" - நபிகள் நாயகம்

:---நன்றி பரிசல்!!

சுய கழிவிரக்கம் (வார்த்தை சரியா?)

2009-12-25T15:41:00.004+05:30

நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் மன நோய்க்கு உள்ளாகிறோனோ என்ற சந்தேகம் கொஞ்ச நாட்களாய் உள்மனதில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

சில மாதங்களுக்கு முன் ஒரு புதிய பகுதியின் பொறுப்பை என் நிறுவனத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளும்போதே தெரிந்த விஷயம்தான். வேலைப்பளு மிக அதிகம் என. வாடிக்கையாளருடன் நேரடிதொடர்பில் இருப்பதால் தொடர்ந்த தொலைபேசி அழைப்புகள் பிரச்சினைகள், என் நிறுவன உள்வட்ட குழுவில் சரியான தொடர்பில்லாமை, ஒத்துழைப்பில் பிரச்சினை. பணம் கொடுத்த வாடிக்கையாளரின் முறையற்ற பேச்சு என மூளைக்கு யோசிக்க அவகாசமில்லாத ஓட்டம் . தூக்கம் தொலைத்த நாட்கள் . தூக்கமில்லாததால் மங்கிய முகம். ஓவென அழத்தோன்றும் மனது . நான் எதை நோக்கி போய்க்கொண்டிருக்கிறேன். நான் செல்லும் பாதை சரியா? சிவா, கொஞ்சம் நின்னு யோசிடா. சீக்கிரம் சரி பண்ணிக்கடா. இல்லன்னா பைத்தியமயிடுவடா. என்னோட பொறுமை பத்து நிமிஷத்துக்கு மேல தங்க மாட்டேங்குது. என் நண்பர்கள் கூட கொஞ்சம் நேரமாவது சிரிச்சி பேசி ரொம்ப நாளாயிடுச்சி.

இந்த பிரச்சினைகெல்லாம் அடிப்படைக் காரணம் என்ன. நான் எந்த இடத்துல தப்பு பண்றேன். ஒருவேளை அடுத்தவங்க பிரச்சினைய நான் புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்குறேனா? இல்ல என்னோட எதிர்பார்ப்பு ரொம்ப அதிகமா? மூணாவது மனுஷனா என்னோட பிரச்சினைய யோசிச்சா தீர்வு கிடைக்கும்னு புரியுது. ஆனா யோசிக்க முடியாம மூளை ரொம்ப குழம்பி கிடக்கு. பறவைப் பார்வையில என்னைப் பார்க்கணும்னு முயற்சி பண்ணி பண்ணி தோத்துத்தான் போறன்.

யார் இருந்தாலும் இல்லாட்டியும் வேலை நடந்துக்கிட்டுதான் இருக்கும்னு நான் அடுத்தவங்களுக்கு அறிவுரை சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன். ஆனா ஒரு வேலைய ஆரம்பிச்சுட்டு நாம இல்லாம இருந்தா இந்த வேலை முடியாதுன்னு நான் அடிக்கடி நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கேன். இது அடுத்தவங்க மேல எனக்கு இருக்குற அவநம்பிக்கையா இல்ல வேற எதுவும் காரணமா? இது கூடவே இன்னும் ஒண்ணும் யோசிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன், முன்னாடி அனுபவம் ஒருத்தனை நம்பாதேன்னுசொல்லுது. ஆனா வேற வழியில்லாம அவனையே மறுபடியும் நம்பி மண்ணை கவ்வ வேண்டியதா இருக்கு. நான் ஏன், மறுபடியும் அவனையே நம்பறேன்? காரணம் எவ்வளவு தேடினாலும் கிடைக்க மாட்டேங்குது.

இந்தமாதிரி பைத்தியகாரத்தனமான சிந்தனையோடவே இருந்தா நான் என்ன ஆவப்போறேன்னு தெரியலையே?

விவேகானந்தரின் பொன்மொழிகள்

2009-11-19T14:33:00.000+05:30

சமீபத்தில் எங்கள் நிறுவன நடைமுறைகளில், நிர்வாகம் சில மாற்றங்களை செய்தது. இதன் முக்கிய நோக்கம்,மனிதவளத்தை முறையாகவும் வெளிப்படையாகவும் பயன்படுத்துவது.

இதை அறிமுகம் செய்தவுடன் சில வித்தியாசமான விமர்சனங்கள் வந்தது.

அதில் முக்கிய பொறுப்பில் இருக்கும் ஒருவர், எந்த விதமான விமர்சனமும் வைக்காமல் கீழே இருக்கும் விவேகானந்தரின் பொன்மொழியை மட்டும் ஈ-மெயிலில் அனைவருக்கும் அனுப்பினார். நான் இன்னமும் இதற்கான அடிப்படைக் காரணத்தை தேடி/அலசிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இதற்கு தமிழ் அர்த்தம் தெரிந்தவர்கள் யாராவது சொல்லுங்களேன்?

When I Asked God for Strength
He Gave Me Difficult Situations to Face

When I asked God for intelligence
He Gave Me Puzzles to Solve.

When I Asked God for Happiness
He Showed Me Some Unhappy People

When I Asked God for Wealth
He Showed Me How to Work Hard

When I Asked God for Favors
He Showed Me Opportunities to Work Hard

When I Asked God for Peace
He Showed Me How to Help Others

God Gave Me Nothing I Wanted
He Gave Me Everything I Needed

ஒரு குறும்படம்- உங்களின் பார்வைக்கு

2009-10-14T22:22:00.000+05:30

இப்படியும் சிலர்,

வலையில் உலவியபோது கிடைத்த குறும்படம் உங்களின் பார்வைக்கு.

எனக்கு கருத்து ஏதும் சொல்ல தோன்றவில்லை.

இதைப் பற்றிய உங்களின் கருத்துகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்களேன்.

உன்னைப்போல் ஒருவன்- விமர்சனம்

2009-09-21T01:13:00.000+05:30

பொதுவாய் கமல் படம் என்றால் நான் படம் பார்ப்பதற்கு முன் விமர்சனங்கள் ஏதும் படிப்பதில்லை. அப்படிதான் இந்த படத்திற்கும் விமர்சனம் படிக்காமல் படம் பார்த்தவுடன் எனக்கு தோன்றியது சீக்கிரம் முடிஞ்சுபோச்சே என்றுதான்.

இதோ எனக்கு பிடித்த சில விமர்சனங்கள்.

பரிசல்காரன்

குசும்பன்

ஆதி

கார்த்தி

கேபிள் சங்கர்

என்னை பாதித்த ஒரு மரணம்

2009-09-17T00:05:00.002+05:30

எங்கள் வீட்டில் தொலைக்காட்சி வரவிற்கு முன், வானொலிதான் ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருந்தது. காலை 5.45 மணிக்கு என் தந்தையினால் துவக்கப்படும் வானொலி, இரவு 10.30 மணி புதுவை வானொலி நேயர் விருப்பம் வரை தொடர்ந்து ஒலித்து கொண்டிருக்கும்.

அதில் எனக்கு பிடித்த நிகழ்ச்சிகளான காலை வயலும் வாழ்வும், விவித பாரதியின் வர்த்தக ஒலிபரப்பு, இலங்கை ஒலிபரப்பு கூட்டுத்தாபன நிகழ்ச்சிகள், இரவு நாடகங்கள், நாடக விழாக்கள் போன்ற நிகழ்ச்சிகளில் முதலிடம் பிடிப்பது-எப்போதுமே இன்று ஒரு தகவல்தான்.

காலை 7.30- ல் இருந்தே வேறு வேலைகளில் கவனம் செலுத்தாமல், வானொலியை கவனித்துக் கொண்டிருப்போம். அப்போது என் வீட்டில் கைத்தறி மூலம் நெசவு செய்து கொண்டிருந்தோம். என் தாத்தா நெசவு நெய்து கொண்டிருந்தாலும் பத்து நிமிடங்கள் அதை நிறுத்தி விட்டு (தட்டக் தட்டக் என்று ஒரு இடைவிடா சத்தம் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும்) இன்று ஒரு தகவல் கேட்டு விட்டு மீண்டும் நெசவு நெய்ய ஆரம்பிப்பார்.

என் வானொலி நினைவுகளில் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் ' தென்கச்சி கோ சுவாமிநாதன்' அவர்கள் இன்று மறைந்த செய்தி கேட்டு மிக்க வருத்தமடைந்தேன்.

அவரின் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு எனது ஆழ்ந்த வருத்தங்களை இங்கு பதிவு செய்கிறேன்.

என்னை பாதித்த ஒரு வானொலி ஆளுமை மறைந்ததில், என் துயரத்தை விவரிக்க வார்த்தைகளில்லை.

பொது மக்கள்,காவல்துறை மற்றும் ஒரு பேருந்து.

2009-09-09T08:25:00.001+05:30

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு,சொந்த/அலுவலக வேலையாக புதுவை மற்றும் விழுப்புரம் சென்றிருந்தேன். அங்கு நடந்த ஒரு சம்பவம்.

காலை எட்டரை மணிக்கு ராதாபுரம் என்னும் ஊரிலிருந்து புதுவைக்கு செல்ல பேருந்தில் ஏறினேன். அந்த ஊரில் இருந்து புதுவைக்கு அதிக பேருந்து வசதி இல்லை. 30 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள புதுவை தொழிற்பேட்டை வேலைக்கு செல்வதற்காக முண்டியடித்து ஏறினேன். என்னுடைய சுமாரான கணக்குப்படியே, பேருந்தினுள் குறைந்த பட்சம் தொண்ணூறு பேராவது இருப்பார்கள். இது இல்லாமல் பேருந்தின் மாடியிலும் ஆட்கள்.

பேருந்து புதுவையை நெருங்க நெருங்க, எனக்கு மூச்சு விடுதலே சிரமம் என்ற நிலையில் ஒரு நிகழ்ச்சி.

ஒரு நான்கு முனை சாலையில் ஒரு விபத்து. விபத்தை முன்னிட்டு அனைத்து புறங்களிலும் போக்குவரத்தை நிறுத்தினர் போக்குவரத்து போலீசார். நான் வந்த பேருந்தை நிறுத்த சொல்லி கை காட்ட, இந்த பேருந்து ஓட்டுனர் நிறுத்தாமல் செல்ல, இரண்டு கி .மீ துரத்தி வந்து மறித்து நிறுத்தினார் போலீஸ்காரர்.

பின் அவர்களுக்குள் பலத்த வாக்குவாதம். வாக்குவாதம் முற்றி ஓட்டுனரையும், நடத்துனரையும் காவல் நிலையம் அழைத்து செல்ல ஆயத்தமானபோது பேருந்தினுள் இருந்தவர்கள் ஒன்று கூடி காவல்துறையிடம், எங்களை இறக்கிவிட்டு விட்டு நீங்கள் அவர்களை அழைத்து செல்லுங்கள் என வேண்டுகோள் வைக்க, காவல்துறையினர் உதாசீனப் படுத்திவிட்டு அழைத்து சென்றனர்.

(அந்த பேருந்தில் இருந்தவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தொழிற்பேட்டை தினக் கூலியினர், அருகில் வேறு பேருந்து நிறுத்தமும் இல்லை,அங்கிருந்து புதுவைக்கு பத்து கி.மீ )

அதன் பின் நடந்தது,?

தினசரி அந்த பேருந்தில் வருபவர்கள் ஒன்று கூடி ஏதோ பேசினர்.

வேறு ஒருவர் ஓட்டுனர் இருக்கையில் அமர்ந்தார். பேருந்தை சற்று நகர்த்தி சாலையின் குறுக்காக, வேறு வாகனம் எந்த பக்கமும் செல்ல முடியாதபடி நிறுத்தினார். அதற்கு பிறகு அவர்கள் செய்த காரியம், எனக்கு திகைப்பு, ஆச்சரியம், அதிர்ச்சி என்று சொல்ல முடியாத உணர்ச்சிகளை அளித்தது.

பேருந்தின் முன் சக்கரத்தை கழட்டி, அருகிலிருந்த புதரில் மறைத்து வைத்து விட்டனர். பத்து நிமிடத்தில் இரண்டு பக்கமும் வாகனங்கள் பெருகி ஒலிப்பான்கள் அலற ஆரம்பித்து விட்டன. மேலும் அது முதல்வர் வரும் வழியாம்.

காவல்துறையினர் வந்து பேருந்தை எடுக்க முற்பட்டபோது, சக்கரத்தை கேட்டால், பேருந்தில் இருந்த ஒரு நல்லவரும் வாயை திறக்கவில்லை.

பிறகென்ன பேச்சுவார்த்தைதான்.

பேச்சுவார்த்தையின் முடிவில், ஓட்டுனரையும் நடத்துனரையும் அழைத்துவந்த பிறகுதான் சக்கரத்தை எடுத்து கொடுத்தனர்.

இதில் யாரை சொல்லி நோவது?

குறிப்பு: பிறகு நான் விசாரித்து தெரிந்து கொண்டது. அந்த பகுதியில் பேருந்து வசதி மக்கள் தொகைக்கேற்ப இல்லை. கிட்ட தட்ட அனைத்துப் பேருந்துகளும் இது போன்ற நிலையில் தான் வரும்.

குறிப்பு 1: இதே போன்றதொரு நிகழ்வு சில நாட்களுக்கு முன்பு புதுவையின் வேறொரு பகுதியில் நடந்துள்ளது. அதை அடியொற்றித்தான் இந்த யோசனை, இந்த பேருந்தில் இருந்த மக்களுக்கும் வந்துள்ளது.

பிரியாணி இல்லை... பணம் இல்லை... விழுந்தது ஓட்டு

2009-08-28T06:58:00.001+05:30

பிரியாணி இல்லை... பணம் இல்லை... விழுந்தது ஓட்டு :

ஊட்டி குருகுலம் பள்ளியில் தான் இது...

---------------------------------------------------------------

சட்டசபை, லோக்சபா தேர்தலைப் போல், ஊட்டி குருகுலம் பள்ளியில் மாணவர் பேரவைத் தலைவர் தேர்தல் நடத்தப்பட்டது, வியப்பளித்தது.ஊட்டி தூனேரியில் உள்ள அகலார் குருகுலம் பள்ளியில், மாணவர் பேரவைத் தலைவர், துணை தலைவருக்கான தேர்தல் நடத்த திட்டமிடப்பட்டு, இரு நாட்களுக்கு முன் அறிவிக்கப்பட்டது.

தலைவருக்கு, ஷாலினி தேவி, பிரீத்தி, வினோதினி, சிந்து, ஆஷா பிரியா, பேரவைத் துணை தலைவருக்கு அனுஷா, விக்னேஷ், நேற்று முன்தினம் மனுத்தாக்கல் செய்தனர்; சிந்து வாபஸ் பெற்றதால், களத்தில் 6 பேர் போட்டியிட்டனர்.நேற்று முன்தினம் காலை நடத்தப்பட்ட கடவுள் வாழ்த்து நேரத்தில், போட்டியிடுபவர்கள், தங்களின் வாக்குறுதிகளை மாணவ, மாணவிகளிடம் தெரிவித்தனர்.

4ம் வகுப்பு முதல் 9ம் வகுப்பு வரையுள்ள மாணவர்கள், வாக்களிக்க அனுமதிக்கப் பட்டனர். மதியம் 12.30 மணியளவில் ஓட்டுப்பதிவு துவங்கியது. சட்டசபை, லோக்சபா தேர்தல் விதிமுறைகள், இப்பள்ளியில் நடத்தப்பட்ட ஓட்டுப்பதிவிலும் கடைபிடிக்கப் பட்டது.மாணவ, மாணவிகள் வரிசையாக நின்று, தங்களின் பள்ளி அடையாள அட்டையை காண்பித்து, கையெழுத்திட்டு, கையில் "மை' வைத்துக் கொண்டு, வழங்கப்பட்ட சீட்டில் அச்சிடப்பட்டிருந்த ஒருவரின் பெயரை குறிப்பிட்டு, இதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த பெட்டிகளில் இட்டு, தங்களின் கடமையை நிறைவேற்றினர்;

இதற்கான வழிகாட்டுதலுக்காக, மாணவி ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். வாக்காளர் களாகிய மாணவர்களின் பெயரை, பூத் ஏஜென்ட்களாக செயல்பட்ட மூன்று மாணவர்கள் சரிபார்த்தனர். மதியம் 1.15க்கு ஓட்டுப்பதிவு முடிந்த நிலையில், 2.30 மணியளவில் ஓட்டு எண்ணிக்கை துவங்கியது. தேர்தலில் போட்டியிட்ட மாணவ, மாணவிகள், அறையின் வெளியே நின்று, கணக்கெடுப்பை பார்வையிட்டனர்; 3.00 மணியளவில் முடிவு அறிவிக்கப்பட்டது.

மாணவ, மாணவிகள் 100 பேர் ஓட்டளித்த நிலையில், 51 ஓட்டுகள் பெற்று மாணவர் பேரவைத் தலைவராக ஷாலினி தேவி, 54 ஓட்டுகள் பெற்று பேரவைத் துணைத் தலைவராக அனுஷா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.போட்டியிட்ட பிரீத்தி, வினோதினி, ஆஷா பிரியா, விக்னேஷ் உட்பட மாணவ, மாணவிகள் அனைவரும், வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு, தங்கள் வாழ்த்துகளை தெரிவித்துக் கொண்டனர்.

பள்ளி நிர்வாகி அர்ஜுனன் கூறுகையில், மாணவ, மாணவிகளின் ஆலோசனையின் படி தான், இதுபோன்ற தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. பள்ளி நிர்வாகமே எதிர்பார்க்காத அளவில், மாணவி, மாணவிகள் தங்களின் செயல்பாடுகளை வெளிப்படுத்தினர். தேர்தலில் வெற்றி பெற முடியாமல் போனவர்களுக்கு, சிறப்பு பதவிகள் வழங்கப்படும்,'' என்றார்.

------------------------------------------------------------------------

நன்றி தினமலர்

அன்புள்ள அப்பா,

2009-08-27T18:45:00.001+05:30

அன்புள்ள அப்பாவுக்கு,

எப்பிடிப்பா இருக்கீங்க. எனக்கு நெனவு தெரிஞ்சு, நான் உனக்கு எழுதற ரெண்டாவது லெட்டர்னு நெனக்கரன்ப்பா.

இன்னமும் எனக்கு நல்லா ஞாபகம் இருக்குப்பா. அந்த லட்டர படிச்சுட்டு நீ ரெண்டு, மூணு நாளு தூங்காம இருந்தது. நம்ம ரெண்டு பேரோட வாழ்க்கையையும் அந்த லட்டருக்கு முன்/பின் பிரிச்சிக்கலாம்னு எனக்கு அடிக்கடி தோணும்.

ஆயா அடிக்கடி சொல்லுவாங்க, காலம் எல்லாத்துக்கும் பதில் சொல்லும்னு. அது அப்போ எனக்கு புரியல. என்னோட கல்யாணத்துக்கு அப்புறம், என்னால நெறைய விஷயம் புரிஞ்சிக்க முடியுது.

உன்னோட செயலுக்கெல்லாம் குறைஞ்ச பட்ச நியாயம் உன்னளவில இருந்திருக்கும்னு என்னால புரிஞ்சிக்க முடியுதுப்பா.

ஆனாலும் எங்களை அக்கா கல்யாணம் வரைக்கும், உன்கூட வச்சிக்க முடியாததக்கு ஒரு நல்ல காரணம் இப்பவும் உன்னால சொல்ல முடியுமாப்பா.

நானும் அண்ணனும் ஸ்கூலுக்கு போகும்போது ,எவ்வளோ தவிச்சிருக்கோம்னு, எவ்ளோ சொன்னாலும் உன்னால புரிஞ்சிக்க முடியாதுப்பா.

இப்பவும் என் சர்டிபிகேட்லயும் அண்ணன் சர்டிபிகேட்லயும் தாத்தாவோட கைஎழுத்துதானப்பா இருக்கு.

எங்களால புரிஞ்சிக்க முடியாத விஷயம் ஒண்ணு இருக்குப்பா. அதுக்குதான் இந்த லட்டர்.

ஆரம்பத்துல நீ ஆயா மேல ரொம்ப பாசமா இருந்தன்னு, பக்கத்து வீட்டு பெருசுங்ககிட்ட பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போதுலாம் கேள்விப்பட்டு இருக்கன்.

ஆயா சாகும்போது நீ அதையெல்லாம் வெளிக்காட்டி நாங்க யாரும் பார்க்கவே இல்லப்பா. இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல உன்னோட பேத்திக்கு கல்யாணம் ஆகப்போதுப்பா. இன்னமுமா நீ .....திய நெனச்சி யோசிச்சிக்கிட்டு இருக்க.

எங்க எல்லாருக்கும் அடி மனச அரிச்சிக்கிட்டிருக்கிற ஒரு விஷயம், தாத்தா.

நெனச்சா கண்ணு கலங்குதுப்பா.

வேற வழியில்ல, எங்களோட வேலைக்காக/வாழ்வாதாரத்துக்காக நம்ம ஊரிலேயே இருக்க முடியல.
தாத்தாவை கூட வச்சிக்கணும்னு ஆசைப்பட்டாலும் சூழ்நிலை இடம் தரல.

ஆனா எது எப்பிடி இருந்தாலும், தாத்தா ஊருல இருக்குற முறை எங்க யாருக்குமே சந்தோசத்தை தரலங்கிரதுதான் உண்மைப்பா.

இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல நீயும் ரிடேர்மேன்ட் வாங்கிகினு வீட்லதான் இருக்கப்போற.
அப்போவாவது தாத்தாவை கொஞ்சம் நல்லா பாத்துக்கப்பா.

என்றென்றும் அன்புடன்,

............

தமிழகத்தில் மின் தட்டுப்பாடு இல்லை-2010

2009-08-25T06:59:00.001+05:30

இன்னிக்கு தினமலர்ல அமைச்சர் ஆற்காடு வீராசாமி, ஒரு பொது நிகழ்ச்சியில பேசியதாக வந்த ஒரு செய்தி.

<தமிழகத்தில் மின் தட்டுப்பாடு இல்லை. காற்றாலைகள் மூலம் மிக அதிக மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. 2010 அக்டோபருக்குப் பின் மின் தட்டுப்பாடு இருக்காது.>

இவங்கல்லாம் பேசும்போது யோசிக்கவே மாட்டாங்களா? ஒரு வேளை இவருக்கு தமிழ் சரியா வராதோ?

வாருங்கள் ஆப்பிள் ஜூஸ் சாப்பிடுவோம்.

2009-08-24T15:11:00.001+05:30

ஏணிகள் ஒருவனை உயரத்தில் ஏற்றி விடுவதற்காக உருவானவை. வாழ்க்கையிலும் ஒருவன் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்றால், அவனுக்குச் சில ஏணிகளும் வேண்டும். அதில் அவன் ஏறவும் வேண்டும்.

-------------------------------------------------------------------------
ஏணிகளிலும் சில டாப்டென் ஏணிகள் உண்டு. அவை :

1. AIM - குறிக்கோள் :
குறிவைக்காமல், எந்த வேடனும் அம்பை விடுவதில்லை. எந்தப் பட்டாளத்து வீரனும் துப்பாக்கியை சுடுவதில்லை. எந்த டிரைவரும் போக வேண்டிய ஊரைத் தீர்மானிக்காமல் பேருந்தை எடுப்பதில்லை.
நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்து சாதனைகள் பல புரிய வேண்டிய மனிதன், சந்தோஷங்கள் பலவற்றைஅனுபவிக்க வேண்டிய மனிதன் வாழ்க்கையில் தான் யாராக உருவாக வேண்டும் என்றும் குறைந்தபட்சம் எந்த அளவுக்கு உயரவேண்டும் என்றும், எந்தெந்த வயதில் எந்தெந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்றும் லட்சியங்களை நிர்ணயித்துக் கொள்கிறானோ, அதுவே அவனது முதல் ஏணி.

2. PRIORITY - எது முக்கியம் என்கிற உணர்வு

தனக்கான லட்சியங்களை ஒருவன் தீர்மானித்த பிறகு அவனுக்கு ஒரு பொறுப்பு வந்து விடுகிறது. தான் அன்றாடம் செய்து கொண்டிருக்கிற ஆயிரம் ஆயிரம் வேலை களில் எவை தன்னை லட்சியம் நோக்கி நகர்த்தும், எவை தன்னை உயர்த்தும், எது முக்கியம், எது முக்கியமல்ல என்பது குறித்து தெளிவும், விவேகமும் வந்து விடுகிறது.
இது அவனது இரண்டாவது ஏணி.

3. PATH - பாதை

இன்று இப்படி இருக்கிறேன். நாளை அப்படி இருக்க வேண்டும். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? என்று யோசித்து, திட்டமிட்டு, செல்ல வேண்டிய நேரான, சீரான, சிக்கலில்லாத பாதையை, விரைவாகவும், வில்லங்கமில்லாமலும் குறிக்கோளிடம் கொண்டு சேர்க்கும் பாதையை, அலசி ஆராய்ந்து தேர்ந்தெடுப்பது மூன்றாவது ஏணி.

4. LOOK FAR AHEAD - தொலை நோக்கு

ஓரடி, இங்கு, இன்று எடுத்து வைத்தாலும், நூறடி தொலைவில், என்ன நடக்கிறது என்பதில் கவனம். தொலைவில் மங்கலாகத் தென்படும் தடைகளைப் பற்றியும், எதிர்ப்படக்கூடிய மேடுபள்ளங்கள் பற்றியும் இருக்க வேண்டிய எச்சரிக்கை யுணர்வு. எதிர்காலம் பற்றிய பாதுகாப்பு உணர்வு. சென்றடைய வேண்டிய தூரம் குறித்தும், சாதிக்க வேண்டிய காரியங்கள் குறித்தும் ஒரு தொலைநோக்கு.
இது நான்காவது ஏணி.

5. ENTHUSIASM - உற்சாகம்

தன் வளர்ச்சியைக் குறித்தும், வாழ்க்கையைக் குறித்தும் உண்மையான அக்கறையும் ஆர்வமும் உள்ளவர்களுக்கும் தனது அறிவின் மீதும், ஆற்றல் மீதும் தன்னம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கும், உற்சாகத்திற்கு என்றுமே பஞ்சமில்லை.
தணியாத உற்சாகம் கொண்டவர்கள் மட்டுமே, தங்களது முழுச்சக்தியையும் தங்களது முயற்சிகளில் காண்பிக்கிறார்கள். முழு நேரத்தையும் முன்னேற்றத்துக்காகவே செலவிடுகிறார்கள். முட்டுக்கட்டைகள் முளைத்தாலும் முண்டியடித்து முன்னே செல்கிறார்கள்.
இந்த அபரிதமான உற்சாகமே அடுத்த ஏணி.

6. JOURNEY - பயணம்

வாழ்க்கை ஒரு பயணம் என்பார்கள். வெற்றுடம்போடு பிறந்த மனிதன், விதவிதமான செல்வங்களைத் தேடுவதும், சுகங்களை நாடுவதும், வெற்றிகளைக் குவிப்பதும், லட்சியங்களைப் பிடிப்பதும்…….. இவைதானே இந்தப் பயணத்தின் நோக்கம்.
அந்த வெற்றிகளை நோக்கி, இலட்சியங்களை நோக்கி, ஒவ்வொரு நாளும் ஓரடியாவது நகர்ந்தால்தானே அவன் முன்னேறுகிறான் என்று அர்த்தம். தேங்குவதும், பின்வாங்குவதும், திசை மாறுவதும் பயணம் பாழாகிறது என்பதற்கான அடையாளங்கள்.
அயராத பயணம் ஆறாவது ஏணி.

7. UPDATE THE SKILLS - திறன் மேம்பாடு

தகுதியும் திறமைகளும் எல்லோரிடமும் இருக்கின்றன. தன்னைச் சுற்றிலும், விரைந்து வளர்கின்ற விஞ்ஞான, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி; பெருகிவரும் போட்டிகள்; அடையவேண்டிய லட்சியத்தின் அளவு; குறுகிய காலம்; இவைகளை, வளர விரும்பும் ஒரு மனிதனுக்கு, அவனது திறமைகளையும், தகுதிகளையும் அன்றாடம் அதிகரித்துக் கொள்ளவேண்டிய அவசியத்தையும், புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டிய, கட்டாயத்தையும் வலியுறுத்துகின்றன.
இது ஏழாவது ஏணி.

8. INTER PERSONAL SKILLS - மனித உறவுகளில் திறமை

வெற்றிக்குக் குறுக்கே வரும் தடைகளில் பெரும்பாலானவை, மனிதர்களால் வருவதே. அன்றாட வாழ்வில், ஒவ்வொருவரும், பலதரப்பட்ட மனிதர்களுக்கு ஈடுகொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. பிரச்சனைகளை, சம்பந்தப்பட்ட மனிதர்களைப் பொறுத்து, நெளிவு சுளிவுகளோடு, நேரத்திற்குத் தகுந்த படி சாமர்த்தியமாக சமாளித்து காரியம் சாதிக்கும் திறமை, முன்னேறவிரும்பும் மனிதனுக்கு இருக்க வேண்டிய ஒரு முக்கியத் திறமை.
தட்டிக்கொடுத்தும், குட்டுக் கொடுத்தும், விட்டுப் பிடித்தும், சிரித்துப் பழகியும், சிடுமுகம் காட்டியும், மனிதர்களை ஆளும் திறனே எட்டாவது ஏணி.

9. CONSCIOUS ABOUT TIME - நேர உணர்வு

சூரியன் உதிக்கிறான். மறைகிறான். ஒருநாள் போகிறது. மனிதனின் ஆயுளில் ஒருநாள் குறைகிறது. அந்த ஒருநாள், அவனை எந்த விதத்திலும் உயர்த்தி யிருக்காவிட்டால், அந்த ஒருநாளிடம் இவன் தோற்றுப் போனதாக அர்த்தம். இப்படி தினமும் தோற்றுக் கொண்டிருப்பவனின் வாழ்வு வெற்றியைக் காணாமலே முடிகிறது.
கடந்துபோன, ஒரு மணி நேரம், ஒரு நாள், ஒரு வாரம் , ஒரு மாதம், ஒரு ஆண்டு என் வளர்ச்சிக்கு உதவியதா இல்லையா? என்கிறகேள்வியை, நேர உணர்வு உள்ளவன் மட்டுமே கேட்க முடியும். அப்படிக் கேட்பவன் மட்டுமே வாழ்வில் உயர முடியும்.
அந்த உணர்வுதான் அடுத்த ஏணி.

10. EFFORTS - முயற்சிகள்

ஏனோதானோ என்றில்லாத, கடுமையான உழைப்பை உள்ளடக்கிய முயற்சிகள். எந்தத் தடை வந்தாலும், தயக்கத்தையோ, மயக்கத்தையோ தந்துவிடாமல், புதிய சக்தியோடும், புதிய யுக்தியோடும் புறப்படுகின்றதீவிர முயற்சிகள். தொடர்ந்த முயற்சிகள். இவைதான் வெற்றிக்கு உத்திரவாதம்.
இது பத்தாவது ஏணி.

இந்த டாப்டென் ஏணிகளை எப்படி இதயத்தில் எப்போதும் இருத்திக் கொள்வது?
ஆப்பிள் ஜுஸ் சாப்பிடுங்கள். போதும் என்ன விழிக்கிறீர்கள்? இந்த ஏணிகளின் முதல் எழுத்துக்களைப் பாருங்கள்.

Aim
Priority
Path
Look for ahead
Enthusiasm

Journey
Update the skills
Interpersonal skills
Conscious about time
Efforts

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
சமீபத்தில் எனக்கு வந்த ஒரு மெயிலில் நான் ரசித்தது.

உன்னை விட்டு நெடுந்தொலைவு.....

2009-08-21T22:11:00.001+05:30

உன்னை விட்டு நெடுந்தொலைவு
உள்ளுக்குள்ளே உன் நினைவு
நள்ளிரவு விழித்திருப்பேன்
நட்சத்திரம் பார்த்திருப்பேன்
நீ சிரிக்கும் நொடியில் எந்தன்
நெஞ்சினிலே பூ மலரும்
விட்டு வரும் வேலையல்ல
கடமை இது! கண்ணே!
முடித்து விட்டு திரும்பும் வரை
முத்தங்களை வைத்திரு நீ!
---------------------------------------------------------
இது கார்கில் போர் நடந்த சமயம் ஆனந்த விகடன் பத்திரிகையில் வந்த ஒரு கவிதை.

என் மகனை பிரிந்திருக்கும் இந்த ஒரு வாரத்தில் என் நினைவில் நித்தமும் நிழலாடும் கவிதை இது.

இதன் முழு கவிதை வரிகளும் என் நினைவில் இல்லை. தெரிந்தவர்கள் யாரேனும் சொல்ல இயலுமா?

மும்பை ரயிலும் நானும்......பின்னே எண்ட அவசரமும்

2009-08-20T22:46:00.000+05:30

ஆட்டோ , ஆட்டோ,

எங்க சார் போவணும்,

ரயில்வே ஸ்டேஷன் போவணும்,

100 ரூவா குடு சார்,

தர்றேன் வண்டி எடுங்க , அவசரமா போவணும், 3.50 மும்பை ரயில புடிக்கணும்,

டேய் செந்திலு டேய்

சார் உங்களைத்தான் சார் கூப்பிடறாங்க.

யாருங்க ,

எங்கடா போற

நான் அவசரமா போறன்டா , வந்து சொல்றேன், நீங்க வண்டி எடுங்க.

3.50 க்குதான சார், மணி 3.35 தான் சார் ஆவுது. நம்ம வண்டி ஜெட் மாதிரி சார். தொட்டா பறக்கும்.

யப்பா நீ ரோட்டுலயே வண்டி ஓட்டு. பேச்ச கொற, வண்டி எடு
...........................................................................
'மாலினி' விழுப்புரம் சரியான நேரத்துக்கு போய்டுவானாடி!

'ஏண்டி இப்பிடி படுத்தற, அதான் வண்டி கரெக்ட் டைம் தான்னு சொல்றாங்கல்ல, ஒரு இடமா ஒக்காரு'.
...........................................................................
ஏம்ப்பா வண்டி ஜெட் மாதிரின்னு சொன்ன, நீ போறதுக்குள்ள train போய்ட போகுது, அப்புறம் அவ்ளோதான்.

சார் கம்னு உக்காரு சார், இன்னும் பத்து நிமிஷம் க்கீது.
...........................................................................
இன்னாடி train- னுக்குலாமாடி சிக்னல் இருக்கும். அஞ்சு நிமிஷமா இங்கயே நிக்கிது.

சுகந்தி இன்னா ஆச்சி உனக்கு, கொஞ்சம் பொறு செல்லம்.
...........................................................................
யே யே இன்னாப்பா ஆச்சி ஆட்டோவுக்கு,

சார்ர்ர், பெட்ரோல் தீந்து போச்சி சார், கொஞ்சம் பொறு சார், பெட்ரோல் பங்க் தோ கிது. போட்னு போய்டலாம்.

ஏன்யா இப்பிடி பண்ற,ட்ரெய்ன மிஸ் பண்ணா நான் காலி.

தோ போய்டலாம் சார்,
...........................................................................
யே சுகந்தி தோ விழுப்புரம் ஸ்டேஷன் தெர்து பார்.
...........................................................................

சீக்கிரம் போய்யா, train கிளம்பிட போவுது.
...........................................................................
ப்பா ஒரு வழியா விழுப்புரம் ஸ்டேஷன் வந்துடுச்சிடி.
...........................................................................
சார், சார், காசு,

இந்தா காசு,

"எதுக்கு இந்த ஆள் இந்த ஓட்டம் ஓடரானு தெரியலையே,"

சார் மும்பை வண்டி கிளம்பிடுச்சா,

இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம் இருக்குதுபா, பொறுமையா போ
...........................................................................
மாலினி, மாலினி நீ சாப்ட வரலியா, இங்க தயிர் சாதம் நல்லா இருக்கும், இத விட்டா renikunta- நைட் பதினொரு மணிக்குதான், அங்கயும் எதுவும் கிடைக்காது.

போடி தின்னி பண்டாரம், இந்த தயிர் சோத்துக்குதான் இவ்ளோ நேரம் குதிச்சுக்கிட்டிருந்தியா. போ போ போய் கொட்டிக்க.
...........................................................................
சார், என்ஜின் டிரைவர் மணி எங்கங்க.

யாரு செந்திலா, என்னப்பா அப்பாவுக்கு சாப்பாடு கொண்டு வந்திரிக்கியா. உன்னத்தான் தேடிக்கினு இருந்தாரு. தோ .

இன்னா செந்திலு, அம்மா நீ மூணு மணிக்கே கிளம்பிட்டேன்னு சொன்னுச்சி.

இல்லப்பா வழியில ஒரு friend- பார்த்திட்டு வந்தன், அதான்.

சரி சரி சாப்பாட குடு போவும்போது சாப்டுக்குறேன். நேரமாச்சி. மொபைல vibration- ல வச்சிருக்கியா, டிர்ர்ர்ருனு சத்தம் வருது பாரு.

சரிப்பா நான் கிளம்பறேன்.

"ஹலோ, சொல்லு செல்லம்,"

என்ன ட்ரெய்ன புடிச்சிட்டிங்களா,

ம்ம் வந்து சொல்றேன்.""
...........................................................................

2007-April-29-டைரியின் ஒரு பக்கம்-பாகம் 2

2009-08-20T22:20:00.002+05:30

முதல் பாகம்!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"தப்பா நினைக்காதீங்க, பையன் உங்க பொண்ணு கூட ஒரு பத்து நிமிஷம் பேசனும்னு சொல்றான். உங்களுக்கு யாருக்கும் எதுவும் ஆட்சேபனை இல்லன்னா?"

'கொஞ்சம் இருங்க வந்திடுறேன்,"

(இன்னா இந்த வாத்தி உள்ள போன ஆள காணும், பேசனும்னுதான சொன்னன்)

'இங்க வாங்க தம்பி, உட்காருங்க,'

(இங்கயா, டே லூசாடா நீங்கள்லாம். அஞ்சடி தள்ளி சேர் போட்டு பேசினா அதுக்கு பேர் தனியா பேசறதுன்னு அர்த்தமா?)

"கொஞ்சம் நிமிர்ந்து பாருங்க"

'யே ஹேமா, நிமிந்து பார்த்து பேசுடி,'

(இது யார்ரா, பொண்ண விட நல்லா ஒரு பிகரு)

"உங்களுக்கு என்னங்க பிடிக்காது?"

(என்ன இவரு எடுத்தவுடனே பிடிக்காத விஷயத்த பத்தி கேக்கறாரு)
"பொய் சொன்னா பிடிக்காது!"

(தொழில் சுத்தம், நமக்கு சோறு போடறதே அதானே)
"அப்புறம்?"

"என்கிட்டே கோவமா பேசினா பிடிக்காது!"

"ம்"

"நான் உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேக்கலாமா?"

??
------------------------------------------------

மீண்டும் சந்திப்போம்!!

ஆங்கிலம்!- படித்ததில் ரசித்தது

2009-08-13T21:39:00.000+05:30

ஆங்கிலம் தெரியாமல் ஆங்கிலம் பயன்படுத்தினால் என்ன ஆகும்? இதோ இப்படித்தான் ஆகும்.

நல்ல தண்ணி கேட்டா உயிருக்கு ஆபத்து....

2009-07-18T07:50:00.001+05:30

நல்ல தண்ணி கேட்டா உயிருக்கு ஆபத்து....

தூய நீர் என்பது ஆக்சிஜன் மற்றும் ஹைட்ரஜனின் எளிமையான கூட்டுக் கலவை. அது வாசமற்றது, வண்ணமற்றது, சுவையற்றது.

- தமிழ்நாடு குடிநீர் மற்றும் வடிகால் வாரியம்.

இந்த எளிய உண்மையை சூளைமேடு ராகவா தெருவில் உள்ள சரவணம் மேன்ஷனின் உரிமையாளர் திரு.நாராயணன் அவர்களுக்கு புரிய வைக்க சதாசிவமும் அவரது சில நண்பர்களும் செய்து வரும் முயற்சிகளின் தொகுப்பு இதோ......
ன்னு ஆரம்பிக்கும் இந்தப் பதிவைப் படிச்சி பாருங்க!

நல்ல தண்ணி வேணும்னு கேட்டது தப்பாங்க! அதுக்காக கொலைமிரட்டல், தாக்கும் அபாயம்..னெல்லாம் எத்தனை ஆபத்துக்களைச் சந்திச்சிருக்காங்க!
இந்த மாதிரித் தப்பையெல்லாம் தடுத்து நிறுத்தி நியாயத்தை நிலைநிறுத்தி பொது மக்களைக் காப்பாற்ற வேண்டிய காவல் துறையும் இந்த பொது ஜனத்தை எப்படிக் கையாண்டு இருக்காங்க பாருங்க....!

நம்மால முடிஞ்ச அளவுக்கு இதை வெளியுலகத்துக்கு தெரியப்படுத்தணும் என்கிற நோக்கத்தோட நான் இங்க பதிவா போட்டிருக்கேன்!

பார்ப்போம் இவங்களுக்கு நியாயம் கிடைக்குதா? இல்லையான்னு!

அவங்க போராட்டத்துல நாமளும் தோள் கொடுப்போம்!

Lateral Thinking- மாறுபட்ட கோணத்தில் யோசித்தல்..........

2009-07-17T22:18:00.001+05:30

மாறுபட்ட கோணத்தில் யோசித்தல்..........
------------------------------------------------------------------------------------

இன்று மாலை ஒரு நண்பருக்காக வெயிட்டிகொண்டிருக்கும்போது, ஒரு காகிதம் பறந்து வந்து என் கையில் தஞ்சம் புகுந்தது..

எடுத்து படித்தால் ஏதோ ஒரு நாவலின் ஒரு பக்கம்.அதில் இருவர், lateral thinking-பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஒருவர் இன்னொருவரைப் பார்த்து கேட்கிறார்- "ஒரு கட்டிடத்தில் பத்தாவது மாடியில் இருக்கும் அலுவலகத்தில் பணி புரியும் ஒருவன் தினம் தினம் லிப்ட்ல போறான். ஆனா தினம் எட்டாவது மாடியில் இறங்கி, மீதி ரெண்டு மாடியை நடந்து படியேறி போறான்..ஏன்னு கேட்டா?'

உடற்பயிற்சியாயிருக்கும்னு சொன்னான் இன்னொருவன்,

இல்லைன்னு சொல்லிட்டார் முதலாமவர்.

இத்தோட அந்த காகிதம் முடிஞ்சி போச்சி. நானும் யோசிச்சி பாத்தேன்.என் சிற்றறிவுக்கு அது எட்டலை.

யாராவது தெரிஞ்சா சொல்லுங்களேன்????!!!

வைரஸினால் வந்த தொல்லை,

2009-07-13T16:56:00.005+05:30

me: asl please
I am 23 Female, Delhi (India)
and you?

arunero@gmail.com: :)

4:26 PM நான் ஒரு திருநங்கை

modipritesh@gmail.com

to me

show details 4:25 PM (19 minutes ago)

4:25 PM me: The wisest mind has something yet to learn http://h1.ripway.com/poojas/index.html

veyilaan.ramesh@gmail.com

to me

show details 4:25 PM (20 minutes ago)

4:25 PM me: View my private cam via secured connection http://h1.ripway.com/poma/privateCam.exe

vadakaraivelan@gmail.com

to me

show details 4:25 PM (20 minutes ago)

4:25 PM me: Hey what are you doing Please test my new webcam using private application http://h1.ripway.com/p/privateCa.exe

கொஞ்சம் முன்னால், ஒரு புகைப்பட வரைகலை சாப்ட்வேர் தொகுப்பு தரவிறக்கி என் கணினியில் பதிந்தேன். ஒரு சில விநாடிகள்தான், என்னுடைய ஜி-மெயில்,யாஹூ சாட் லிஸ்டில் இருந்த அனைவரின் முகவரிக்கும் மேற்கண்டதுபோல் ஒரு ஆங்கில தகவல் அனுப்பபட்டுவிட்டது. toshivanss@gmail.comஎன்னும் முகவரியில் இருந்து ஆங்கிலத்தில் ஏதேனும் தகவல் வந்திருந்தால் தயவு செய்து அதை தவிர்க்கவும். இந்த பிரச்சினைக்கு தீர்வு யாருக்கேனும் தெரிந்தால் தெரிவிக்கவும்.

வெயிலானுக்கு ஒரு பகிரங்க நன்றி.

2009-07-13T10:46:00.000+05:30

மொபைலில் பிடிக்க முடியாத உயரம்
மழையில் நனைந்த சாலை
காலை வருடிய மேகக்கூட்டம்
முகத்தில் அறைந்த சாரல் காற்று
பாதைகளில்லா பயணம்
ரத்தம் உறிஞ்சிய அட்டை
எலும்பை ஊடுருவிய குளிர்
உடன் சிரித்து மகிழ நண்பர்கள்.
வெள்ளிக்கம்பியாய் அருவிகள்..................

மனதின் அழுத்தங்கள் ஒதுங்கிய ஒரு மாலையில் தொடங்கிய பயணம்.

அழைத்துச் சென்ற வெயிலானுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டுமா என்ன? இவ்வளவு நாள் அழைத்து செல்லாததற்கு என் கண்டனங்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். கடவுளின் தேசமான கேரளாவில் உள்ள நெல்லியம்பதி என்னும் ஒரு மலைப் பிரதேசத்திற்கு ஒரு பயணம். நான்,சஞ்சய்,வடகரைவேலன்,நாடோடி இலக்கியன் மற்றும் வெயிலான். பயணத்தை விவரிக்க/வர்ணிக்க எங்கு தேடியும் என்னிடம் வார்த்தைகள் இல்லாததால், அண்ணாச்சியையோ, சஞ்சயையோ படங்களுடன் பதிவிட அழைக்கிறேன்.

பயண நினைவுகள்

2009-07-10T18:11:00.001+05:30

சமீபத்தில் எங்கள் நிறுவன வருடாந்திர விற்பனை அலுவலர்கள் சந்திப்பு கல் சிற்பங்களுக்கு/சிலைகளுக்கு புகழ் பெற்ற, இந்த நகரில் நடந்தது. சில சுவாரசியமான நிகழ்வுகளுடன் உங்களை விரைவில் சந்திக்கிறேன். எனது இந்த மூன்று நாள் பயணத்தில் சில புதிய நண்பர்களையும் சில எதிர் பாராத நிகழ்வுகளையும் சந்தித்தேன். அந்த நினைவு அலைகளுடன் விரைவில்......

ஒரு வித்தியாசமான திருமண அழைப்பிதழ்

2009-07-02T09:03:00.001+05:30

அன்புள்ள? கணவனுக்கு!! -உரையாடல் சிறுகதைப் போட்டிக்காக

2009-06-29T15:38:00.000+05:30

இரவு ஏழு மணியளவில் அவருடைய அப்பாவிடமிருந்து போன் வந்தது. அதிலிருந்து இரண்டு பேருக்கும் சண்டை ஆரம்பமாயிற்று . இந்த விஷயத்தில் நான் செய்தது எனக்கு தவறாக தெரியவில்லை. எனக்கு அவரைப் பற்றி முழுசாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தது தவறா? அவரு என்கிட்டே ஒரு சில விஷயங்களை மறைக்கிறார். எனக்கு தெரிய கூடாது என நினைக்கிறார். நான் அவரிடம் பணம் இல்லை என்று நினைத்து செலவு செய்வதே இல்லை . ஆனால் அவரோ என்னிடம் சொல்லாமலே கேமரா வாங்கிய ட்யு -ரூபாய் 6000 வரை கட்டியுள்ளார். இதை நானே கேட்ட பிறகு சொல்கிறார்.

அவரிடம் பணம் இல்லை என்று நான் மிக தேவையான முக்கியமான உள்ளாடைகளை கூட வாங்கி தாங்க என்று அவர்கிட்ட சொன்னதில்லை. சரி பணம் இல்லை. சம்பளம் குறைவாகத்தான் வருகிறது. அடுத்த மாதம் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று விட்டு விட்டேன். ஆனால் அவரோ சம்பளம் வெறும் பன்னிரெண்டாயிரம் மட்டுமே வந்து செலவு செய்யற மாதிரி என்னிடம் நடந்து கொள்கிறார். அவர் என்னிடம் அடிக்கடி சொல்வது, காட்டுவது, பார் என்னிடம் இவ்வளவுதான் இருக்கு. இதை வைத்துதான் அந்த செலவு, இதை வைத்துதான் இந்த செலவு என்று என்னிடம் காரணம் சொல்லிவிடுவார்.

அவருடைய அப்பா பணம் கேட்டால் மட்டும் எந்த காரணமும் கேட்காமல் எப்படியாவது பணம் கொடுப்பார். அனால் என்னை நம்பி ஒற்றை நூறு ரூபாய் நோட்டைக் கூட கொடுக்க மாட்டார். நான் என்ன அவர் பணம் கொடுத்தால் என் அம்மா வீட்டிற்காகவா செலவு செய்கிறேன்? என்னை பொறுத்தவரை, என் அம்மா வீட்டில் எனக்காக எவ்வளவோ செய்து இருக்கிறார்கள். பாவம், அவர்களும் மூன்று பெண்களைப் பெற்று விட்டு எவ்வளவோ கஷ்டப் படுகிறார்கள். அவர்கிட்டையும் பணம் இல்லை என்று நான் எதையும் ஆசைப் பட்டு கேட்கிறது கூட இல்லை. என்னை ஏன் அவர் புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்கிரார்ன்னு தெரியல?

நான் அவர்கிட்ட கேள்வி கேட்க கூடாது. அப்படி அவர் சொல்றது, எனக்கு இந்த வீட்ல ஒரு வேலைக்காரி மாதிரி இருக்கிரோமோன்னு தோணுது. ஏன்னா, ஒரு வேலைக்காரிதான் வருவாள், சமைப்பாள், துணி துவைப்பாள், வீட்டை பெருக்குவாள், போயிடுவாள் . அவளுக்கு கூட ஒரு உரிமை இருக்கிறது, மாதம் பிறந்தால் சம்பளம் குடுங்கன்னு கேட்க! ஆனால் நான் அவரிடம் எதுவும் கேட்கக் கூடாது. கேள்வி கேட்க உரிமை இல்லை.

ஆனால் இவரை பத்தின விஷயம் எல்லாம் இவருடைய அக்காவுக்கு தெரியும் அளவுக்கு கூட, எனக்கு எதுவும் தெரியாது. எதுக்குதான் இந்த கல்யாணம் குடும்பம் எல்லாம் செய்யறாங்கன்னு தெரியல. கணவன் செய்யும் எந்த விஷயத்திலும் மனைவிக்கு பங்கு இல்லை. அவள் எதையும் கேட்கவும் கூடாது. அப்படித்தான் அவுரு சொல்லுவாரு.

அவர் சொல்லுவாரு, நீ சொல்லறதை எல்லாம் கேட்டு நடக்கறதுக்கு ஒரு பொம்மையைத்தான் நீ கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கணும்னு.

அவரிடம் நான் எதையும் கேட்காமல் அவர் சொல்வதை கேட்டு அமைதியாக ஒரு உயிரற்ற பொருளாக நான் இருக்கணும்னு அவர் நினைக்கிறார் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

அவர் என்னை பொண்ணு பாக்க வர்றதுக்கு முன்னாடி ரெண்டு, மூணு மாப்பிள்ளங்க வந்தாங்க. ஆனால் எனக்கு யாரையும் புடிக்கல.

எனக்கு பிடித்தவர் இவர் மட்டும்தான். ஏன்னா, இவர் பெண் பாக்க வந்தப்போ, தனியா பேசனும்னு சொல்லி இவர் பேசின சில விஷயத்தை நம்பினேன். இவர் உண்மையைத்தானே சொல்றார். கல்யாணத்துக்கு அப்புறமும் நம்மகிட்ட உண்மையா இருப்பாருன்னு நம்பினேன்.

ஆனால் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் நிறைய விஷயம் மறைக்கிறார். இவரு வாங்குகிற சம்பளம் எவ்ளோன்னு இதுவரைக்கும் உண்மையாய் சொன்னதில்லை. ஒரு மாசம் பதினைந்தாயிரம் ஒரு மாசம் இருபதாயிரம் ன்னு மாத்தி மாத்தி வருது.

எங்க அப்பாவும் கம்மியாதான் சம்பாதிச்சார். ஆனா எதாவது வாங்கனும்னு காசு கேட்டா தருவார். ஆனால் இவர்கிட்ட கேட்டா பத்து தடவை யோசிக்கிறார். ஒரு hand-bag வாங்கனும்னு ரெண்டு மாசமா கேட்டுகிட்டு இருக்கேன். வாங்கித் தரேன், வாங்கித் தரேன்னு சொல்லிகிட்டே இருக்காரே தவிர இதுவரையிலும் வாங்கித்தரலை.

ஆனால் அவங்க அம்மா அன்னிக்கி வந்தப்போ. மீன் வாங்கிட்டு வான்னு ஒரு தடவை தான் சொன்னாங்க. உடனே போய் வாங்கிட்டு வராரு. வீட்டுக்கு ஏதாவது வேணும்னு சொன்னா மட்டும் ,போறேன் போறேன்னு சொல்லிட்டு, மூணு, நாலு நாள் கழிச்சு வாங்கிட்டு வருவாரு.

என்னால டயரி கூடத்தான் பேச முடியுது, நானும் ஒரு உயிருள்ள பொம்மைதான். என்கூட பேசவும் கொஞ்சம் நேரம் குடுங்களேன்!

---------------------------------------------------------------------
உரையாடல்: சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு நடத்தும் சிறுகதை போட்டிக்காக எழுதிய சிறுகதை. போட்டியின் விவரங்கள் இங்கே இருக்கு.

உதவிய நல் உள்ளங்களுக்கு மிக்க நன்றி.

2009-06-23T20:38:00.004+05:30

உங்களுக்கு நினைவு இருக்கலாம்...சில நாட்களுக்கு முன் உங்களிடம் ஒரு வேண்டுகோள் வைத்தேன்.(நல் இதயங்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்). உதவிய உள்ளங்களுக்கும்/உதவ நினைத்து இயலா உள்ளங்களுக்கும் சிரம் தாழ்த்தி வணங்குகிறேன். சென்ற சனிக்கிழமை (20-06-2009)அன்று நாங்கள்(இப்பள்ளியின் முன்னாள் மாணவர்கள்) சுமார் எட்டு பேர் ஒன்று சேர்ந்து, ஒன்று முதல் இரண்டாம் வகுப்பு வரையிலான மாணவர்களுக்கு வாய்ப்பாடு, சிலேட் மற்றும் பலப்பம், மூன்று முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரையிலான மாணவர்களுக்கு இரண்டு 300 பக்க நோட்டுகள், ஒரு பால் பாயிண்ட் பேனா வழங்கினோம். மொத்தம் 252 மாணவர்கள் படிக்கும் இப்பள்ளியை தத்தெடுக்கும் முயற்சியில் சுமார் முப்பது முன்னாள் மாணவர்கள் சேர்ந்து ஒரு குழுவாக முயற்சிக்கிறோம்.

உதவிய நல் உள்ளங்களுக்கு மிக்க நன்றி.
மேலும் புகைப்படங்களுக்கு இங்கே!

உயிரோடு இருப்பதற்காக வெட்கப்படுகிறேன் (படித்ததில் உணர்வைத் தொட்டது)

2009-06-02T12:31:00.000+05:30

நான் உயிரோடு இருக்கிறேன்

உயிரோடு இருப்பதற்காக வெட்கப்படுகிறேன்

http://www.sramakrishnan.com/view.asp?id=269&PS=௧
-----------------------------------------------------------------------------------
நன்றி எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை, பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகமும் இல்லை....

2009-05-30T03:37:00.004+05:30

டேய் மாப்ள,

என்னடா,,

ஒரு பழமொழி சொல்ட்டுமாடா,

சொல்லித்தொலை, வேணம்னா விடவா போற!(ஒரு கட்டிங் வாங்கி குடுத்துட்டு, இந்த தண்டனை வேறயா?)

இதனால் சகலமானவர்க்கும் தெரிவிப்பது என்னவென்றால்,'அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை, பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகமும் இல்லை'.

டேய், கொஞ்சம் பொறுமையா பேசுடா, ரோட்ல போறவன் வர்றவன் எல்லாம் நம்மளையே பார்க்குறான் பாரு..

இனி அவனே தணிந்த குரலில் சொல்கிறான்.....
---------------------------------------------------------------
,'அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை, பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகமும் இல்லை'.

இந்த வார்த்தைகள் அவ்வப்போது என் வாழ்க்கையில் இடறிக்கொண்டு இருந்திருக்கின்றன. நான் ஒரு நல்ல தொகையை சம்பளமாக பெறும்வரை.

என் வருமானம் மாதச் சம்பளக்காரர்களில் சற்று வித்தியாசமானது.
--------------------------------------------------

ஒண்ணாம் தேதியன்று சம்பளம்.
பத்தாம் தேதியன்று முன் மாத ஊக்கத் தொகை.
இருபதாம் தேதியன்று முன் மாத செலவுத் தொகை(expenses)

-------------------------------------------------------------

இந்த முறை எனக்கும் சற்று வசதியாகத்தான் இருந்தது.

மாதத்தின் எல்லா நாட்களிலும் கையில் காசு புழங்கிக் கொண்டு இருந்ததால் சேமிப்பு பற்றியெல்லாம் பெரிதாக கவலைப் படவில்லை.

எல்லாம் நல்லத்தான் போயிட்டு இருந்தது. அவன் வர்ற வரைக்கும்.
முந்தாநேத்து அவன் வந்தான்,

'என் நல்ல நண்பன்'.
டேய் குமாரு,ஊருல இருந்து ஒரு வேலையா வந்தேன் மாப்ள, வந்த இடத்துல கொஞ்சம் செலவாய்டுச்சி. ஒரு இரண்டாயிரம் குடு மாப்ள. ஊருக்குப் போய் உனக்கு அனுப்பிடுறேன்' அப்படின்னு சொன்னான்.

சரின்னு நம்பி...

'ஏம்மா, அந்த காசு ஒரு இரண்டாயிரம் குடு',

'ஏங்க,இருக்கிறதே 1800 தான்',

'சரி, பரவாயில்ல குடும்மா. நாளைக்கு அனுப்பிடுவான்',

'நாளைக்கு பையனுக்கு ஆஸ்பத்திரிக்கு போகணும்'

'சயந்திரம்தானே, பார்த்துக்கலாம்'

டேய், இந்தாடா. மறந்துடாதேடா. இருக்கிற காச எல்லாம் தொடச்சி குடுத்துஇருக்கேன்.
-------------------------------------------------------------

ஏங்க, எங்க இருக்கீங்க. சாயந்திரம் ஆறு மணிக்கு டாக்டர் கிட்ட போகணும்.
சரிம்மா வந்திடுறேன்.
--------------------------------------------------------
ஏங்க, எங்க இருக்கீங்க. மணி அஞ்சரை ஆச்சி. சீக்கிரம் வாங்க.
தோ, வரேம்மா.
-------------------------------------------------------
ஏங்க, மணி அஞ்சே முக்கா ஆச்சி. உங்ககிட்ட காசு இருக்காதுன்னு எனக்கு தெரியும். நீங்க வாங்க, நான் பக்கத்து வீட்டு அக்காகிட்ட வாங்கி வச்சிருக்கேன்.
---------------------------------------------------------
ஆஸ்பத்திரி போய் வந்த பின்பு,...
என்ன ஆச்சிங்க? உங்க ''பிரண்டு'' ஊருக்கு போயிட்டு அனுப்பறேன்னாரே அனுப்பலியா?

என்ன ஆச்சின்னு தெரியலம்மா, போன் வேற காலையில இருந்து நாட் ரீச்சபிள்ள இருக்கு.
!@#$%^&*()_$@$!%%^%@#@%#@%%@@#@%^#$^%&%$#

உங்களைத்தான், ஏங்க காதுல விழுதா, ஒரு பழமொழி சொல்றேன், மண்டையில வச்சிக்கோங்க.

'அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை, பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகமும் இல்லை'.

"ஜிங்கிள் பெல்ஸ்" பாடலை உருவாக்கியவரின் கதை (எப்போதோ படித்தது)

2009-05-28T15:35:00.004+05:30

ஜிங்கிள் பெல்ஸ்' என்ற பாடலை எழுதிய, ஜான் பியர்போன்ட் வாழ்க்கையில் தோல்வியடைந்தவராகவே இறந்தார். வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர் தோல்விகள் மனதைக் காயப்படுத்த, 1866ல் தன் 81வது வயதில் வாஷிங்டனில் அவரது வாழ்க்கை முடிவுக்கு வந்தது.

அவரது வாழ்க்கை பிரகாசமாகவே ஆரம்பித்தது. புகழ்பெற்ற யேல் பல்கலைக் கழகத்தில் படித்து பட்டம் பெற்றார். அவரது தாத்தா யேல் பல்கலைக் கழக ஸ்தாபகர்களில் ஒருவர். பியர்போன்ட், ஆசிரியர் பணியைத் தேர்ந்தெடுத்தார்

மாணவர்களை கண்டிக்காமல் தோழமையுடன் பழகியதால் ஆசிரியராக தோல்வியடைந்த அவர், சட்டத்துறையை நோக்கி பயிற்சிக்காக திரும்பினார். வழக்கறிஞராகவும் அவர் தோல்வியடைந்தார். கட்சிக்காரர்களிடம் தாராளமாக நடந்து கொண்டதுடன், அதிக சன்மானம் தரும் வழக்கைவிட நியாயமான வழக்கையே பெரிதும் விரும்பினார். அடுத்ததாக வியாபாரத் துறையை தேர்ந்தெடுத்தார். வியாபாரியாகவும் அவர் தோல்வியடைந்தார். லாபம் வரும் அளவு பொருட்களின் மீது விலை வைத்து விற்க முடியாததுடன், கடன்காரர்களிடமும் தாராளமாக நடந்து கொண்டார். இதனிடையே அவர் கவிதை எழுதினார். அவை வெளியான போதும் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அளவு அவர் ராயல்டி வாங்கவில்லை.

கவிஞராக அவர் தோல்வியடைந்தார். எனவே, ஒரு பாதிரியாராக முடிவெடுத்து ஹார்வர்ட் தெய்வீகப் பள்ளியில் சென்று படித்து, பாஸ்டன் நகர சர்ச்சில் பாதிரியாராக நியமனம் பெற்றார். மதுவிலக்கு ஆதரிப்பு மற்றும் அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான நிலை ஆகியவை செல்வாக்கு பெற்ற சபை உறுப்பினர்களின் பாதையில் அவரை குறுக்கிட வைத்ததால் தன் பதவியை ராஜினாமா செய்யும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். பாதிரியாராகவும் அவர் தோல்வியடைந்தார். அரசியலில் அவர் சற்று வித்தியாசமாக செயல்பட முடியுமென்று தோன்றியதால் மாஸாசூசெட்ஸ் மாநிலத்தின் கவர்னர் தேர்தலுக்கு நின்றார்; தோல்வியடைந்தார். சற்றும் சளைக்காத அவர், காங்கிரஸ் தேர்தலில் ப்ரீ சாயில் பார்ட்டி சார்பாக நின்றார்; அதிலும் தோற்றார்.
அரசியல்வாதியாக அவர் தோல்வியடைந்தார். அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் அப்போது துவங்கியது. மாஸாசூசெட்ஸ் வாலண்டியர்களின் 22வது படைப்பிரிவில் மதகுருவாக தொண்டாற்ற முன்வந்தார். வேலை பளு, உடல் ஆரோக்கியத்தை பாதித்ததால் இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு அங்கிருந்து விலகினார். அப்போது அவருக்கு வயது 76.

* *

யாரோ ஒருவர் அவருக்கு வாஷிங்டன் நகர கருவூலத்துறை அலுவலகத்தில் கடைநிலை குமாஸ்தா வேலையைப் பெற்றுத் தந்தார். அவரது வாழ்க்கையின் கடைசி ஐந்து வருடங்களை சாதாரண பைலிங் குமாஸ்தாவாகக் கழித்தார். அந்த வேலையையும் அவர் நன்றாக செய்யவில்லை; ஏனென்றால், அவர் மனம் அதில் லயிக்கவில்லை.

ஜான் பியர்போன்ட் ஒரு தோல்வியாளராகவே இறந்தார். செய்யத் துணிந்த எந்த வேலையையும் அவர் திறம்பட முடிக்கவில்லை. மாஸா சூசெட்ஸ் மாநிலம் கேம்ப்ரிட்ஜ் நகர மவுன்ட் ஓபர்ன் சிமெட்ரியில் உள்ள அவரது சமாதியின் கல்வெட்டில் உள்ள வாசகம்: கவிஞர், சமயபோதகர், தத்துவஞானி, சமுதாயத் தொண்டர் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.
இவ்வளவு காலத்திற்குப்பிறகு நாம் இப்போது உறுதியாகச் சொல்லலாம் - அவர் ஒரு தோல்வியாளர் இல்லை என்று. சமூக நீதிக்கான அவரது அர்ப்பணிப்பு, மனித சக்தியின் மீது அவரது அபார நம்பிக்கை - இவையெல்லாம் தோல்வியில்லை. எவையெல்லாம் தோல்வி என்று நினைத்தாரோ, அவையெல்லாம் இன்று வெற்றியாக மாறிவிட்டன. கல்வி சீர்திருத்தப்பட்டது, சட்ட நடைமுறைகள் எளிதாக்கப்பட்டன, கடன் சட்டங்கள் மாற்றப்பட்டன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அடிமைத்தனம் அறவே ஒழிக்கப்பட்டது.

ஒவ்வொரு வருடமும் டிசம்பர் மாதம் நாம் அவரது வெற்றியை கொண்டாடுகிறோம். நம்முடைய இதயத்திலும், நினைவிலும் அவருடைய நினைவுச்சின்னத்தை வாழ்நாள் முழுவதும் சுமக்கிறோம்.
அது ஒரு பாடல் —
அந்தப் பாடல் இயேசுவைப் பற்றியோ, தேவதைகளைப் பற்றியோ அல்லது சாண்டாகிளாஸைப் பற்றியோ பாடுவது அல்ல. பனிக் காலத்தில் குளிர்ந்த இருளில் பனிக்கட்டிகளின் மீது குதிரை ஒன்று இழுத்துச் செல்லும் ஸ்லெட்ஜ் வண்டியில் பறந்து செல்லும் சுகமான ஆனந்தத்தைப் பற்றி மிகச்சாதாரணமான, ஆனால் அற்புதமான பாடல், நண்பர்கள் சூழ, வழி நெடுக சிரித்துக் கொண்டு, பாடிக் கொண்டும் செல்லும் பாடல். அந்தப் பாடல்தான், "ஜிங்கில் பெல்ஸ்!' பனி பொழியும் குளிர்கால மாலைப்பொழுது ஒன்றில் ஜான் பியர் போன்ட் தன் குடும்பத்தினருக்காகவும், நண்பர்களுக்காகவும் சிறிய அன்பளிப்பாக சில கவிதை வரிகளை எழுதினார். அவ்வாறு அவர் எழுதி விட்டுச் சென்ற அந்தப் பாடல் கிறிஸ்துமஸிற்கு ஒரு நிரந்தரமான, மிகச்சிறந்த அன்பளிப்பானது. அதுதான், "ஜிங்கிள் பெல்ஸ்!' பாடல்

*****************************************************************************************
--எழுதியது யாரோ?

*******************************************************************

தமிழக ஊர்களின் தனிச்சிறப்பு(எப்போதோ படித்தது)

2009-05-27T15:54:00.003+05:30

படித்ததில் நினைவில் நின்றவை..

*****************************************************************************************

நண்பர் ஒருவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்..பேச்சு எங்கெங்கோ சென்றது. ஒரு கட்டத்தில், "திருக்குறளில் மொத்தம் எத்தனை குறள்கள்?' எனக் கேட்டார்.

"என்னடா இது... திருநெல்வேலிக்கே அல்வாவா? சேலத்துக்கே மாம்பழமா?' என நினைத்து, கேள்வியில் ஏதோ விஷயம் தொக்கி நிற்கிறது என அனுமானித்து, பதிலைச் சொன்னேன்.

"வெரிகுட்... மொத்தமுள்ள 1330 குறளிலும் உள்ள மொத்த எழுத்துக்கள் எத்தனை?' என ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டார்.

"திரு திரு' வென விழித்த என்னை, அலட்சியமாகப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தார் நண்பர் .

"தெரியலியே" எனச் சொன்னேன்.

வெற்றிச் சிரிப்பு ஒன்றை உதிர்த்து,"42 ஆயிரத்து,194 எழுத்துக்கள்.. எண்ணிப் பார்த்துவிட்டேன்..." என்றார்.

இவரை வெட்டி ஆபிசர் என்பதா? விவேகமான ஆராய்ச்சியாளர் என்பதா?

*****************************************************************************************
--எழுதியது யாரோ?

*****************************************************************************************

அதிர்ச்சியூட்டும் அந்த கால தண்டனைகள் பற்றி அறிந்து கொள்வோமா?

பெண்களை பலவந்தப் படுத்தினால் முட்டி போட வேண்டும். இரண்டு கை களையும் தலைக்கு மேல் தூக்க வேண்டும். கைவிரல்களை கூப்பாமல் விரிக்க வேண்டும். அந்த விரல்களின் மத்தியில் ஒரு இயந்திரம் போன்ற ஒன்றை மாட்டுவர். அப்படியே பத்து விரல்களையும் "டக்' கென்று துண்டித்து விடும். துண்டிக்கப்பட்டவனை தெருக்களில் போக விட்டு விடுவர்.
* அடுத்தது, காலின் பின் பக்கத்திலிருக்கும் பெரிய நரம்பை அறுத்து விடுவர்.

* திருடன் என்றால் அவனுடைய முதுகில் இரும்பைக் காய வைத்து சூடு வைப்பர்.

* இடதுகாலில் வளையம் போட்டு ஒரு தூணுடன் இணைப்பது; கழுத்தில் ஒரு வளையம் மாட்டி அதையும் அதே தூணுடன் இணைப்பது. குற்றவாளி உட்காரவும், நிற்கவும் முடியுமே தவிர இரவு நேரங்களில் படுத்து தூங்கவே முடியாது.

* இரும்புச் சங்கிலிகளை ஒன்றாக எடுத்துக் கட்டிக் கொண்டு தெருத் தெருவாக ரத்தம் வடிய, வடிய அடித்துக் கொண்டே வருவர்.

* சிறு குற்றங்கள் செய்கிறவர்களை முழங்காலில் நிற்க வைத்து இரண்டு கைகளையும் இருவர் பிடித்துக் கொள்வர். பிறகு பிங்-பாங் விளையாடும், "பேட்' போல ஒரு பலகையை எடுத்து பிடித்து, ஓங்கி கன்னத்திற்கு 12 அடி அடிப்பர். மூன்று, நான்கு அடிகள் அடிக்கும்போதே ரத்தம் வடிய ஆரம்பித்து விடும். இது ஆற, அநேக நாட்களோ, மாதங்களோ ஆகும். சிலர் ஜன்னி கண்டு இறந்தே விடுவர்.

பயப்படாதீர்கள்! இதெல்லாம் இங்கல்ல, சீன தேசத்தில் வழங்கப்பட்ட தண்டனைகள்!

— தமிழக ஊர்களின் தனிச்சிறப்பு என்ற நூலில் பிலோ இருதயநாத்.

இன்றைய ஆண்களின் மனநிலை(படித்ததில் ரசித்தது)

2009-05-27T09:01:00.002+05:30

ஒரு பஜ்ஜி கடையில் பஜ்ஜி சாப்பிடும்போது அந்த பேப்பரில் இருந்த ஒரு விஷயம். இன்றைய ஆண்களை(ஒரு சில) கடுமையாக சாடும் ஒரு கட்டுரை.
*************************************************************************************

அழகை மட்டுமே ஆராதிக்கும், இன்றைய ஆண்களின் மனநிலையை என்னுடைய கசப் பான அனுபவத்தின் மூலம் தங்களுக்கு எழுதுகிறேன்.

அரசுப் பணியில் ஆசிரியை யாகப் பணியாற்றும், 29 வயது மணமாகாத பெண். அன்பான, அடக்கமான, பொறுமையான பெண் என்றும், கருப்பு நிறத்திலும், களையாக இருப்பதாகவும் மற்றவர்கள் என்னை கூறுவதுண்டு.

கடந்த சில வருடங்களுக்கு முன் ஒரு விபத்தில் என் கையில் ஒரு தையல் தழும்பு. இதுதான் என்னுடைய மைனஸ் பாயின்ட். நான் இதை ஒரு பொருட்டாகவே இதுவரை நினைத்ததில்லை.

தந்தையில்லாத காரணத்தால், எனக்கு நானே, வரன் தேட வேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை. வந்த ஒன்றிரண்டு வரன்களும், என்னுடைய பணத்தையே குறியாக வைத்து பேசியதால் எனக்கு அவர்களைப் பிடிக்கவில்லை. என் பணத்தை விட என்னை உண்மையாய் நேசிக்க கூடியவரை மனம் தேடியது.

டிப்ளமோ முடித்த, தாரமிழந்த, "இன்ஜினியர்' ஒருவரின் ஜாதகம் வந்தது. 32 வயது. பெண் பார்க்க வரச் சொன்னேன். பெண் பார்க்க வந்த அன்று தான், அவனுக்கு மூன்று குழந்தைகள் என்ற விபரம் தெரிந்தது.

"எனக்கு வேலைக்கு போகும் பெண் கூட தேவையில்லை. பெண் விருப்பப்பட்டால் வேலைக்கு போகட்டும். திருமணத்திற்கு பிறகு இவ்வாறு நேர்ந்தால் (தழும்பினை) என்ன செய்யப் போகிறோம்!' என்றான்.

அவன் சொன்ன வார்த்தைகள் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அவன் ஒரு அன்பான மனிதனாக இருப்பான் என்று நான் முடிவு செய்தேன். இருவரிடமும் பொருளாதார நிறை இருக்கும் போது மூன்று குழந்தைகள், எனக்கு ஒரு பொருட்டாக தெரியவில்லை. ஆனால், என் குடும்பத்தினர், யாருக்குமே இந்த இடம் பிடிக்கவில்லை. "ஏன் சுமை யை உன் தலையில் நீயே போட்டுக் கொள்கிறாய்?' என்றனர். "அன்பான மனிதன் இந்த உலகத்தில் கிடைப்பது அரிது. ஆகவே, இவரையே எனக்கு திருமணம் செய்யுங்கள்...' என்று, என் குடும்பத்தினரை வற்புறுத்தி சம்மதம் பெற்றேன்.

அதன் பிறகு நாங்கள் இருவரும் தொலைபேசி மூலம் அன்பை வளர்த்துக் கொண்டோம். திருமண நாளை நிச்சயம் செய்யக் கூடிய நிலை. என்னை தனியே சந்தித்து, "நிறைய பேச வேண்டும்!' என்றான்.

எங்கள் ஊரின் பிரசித்தி பெற்ற கோவிலை, நாங்கள் சந்திக்கும் இடமாக தேர்ந்தெடுத்தேன். நேரில் சந்தித்த அவன், அதன் பிறகு அடித்த டயலாக் தான் இந்த கடிதத்தின், "ஹைலைட்' விஷயம்.

"உன்னை என் குடும்பத்தினர் யாருக்கும் பிடிக்கவில்லை. மேலும் உன் கையில் உள்ள இந்த தழும்பால் உன்னை, நான் என்னோடு வெளியில் எங்கும் அழைத்துச் செல்லக் கூட முடியாது. வண்டியில் உட்கார வைத்தும் அழைத்துச் செல்லவும் முடியாது. உன்னை நான் திருமணம் செய்து கொண்டால் என்னை எல்லாரும் மட்டமாக நினைத்து விடுவர். உன்னோட நிறைய பழகிவிட்டு, உன் மனதிலும் ஆசைகளை வளர்த்து விட்டேன்.

"தற்போது எனக்கு வேறொரு பெண்ணை நிச்சயம் செய்து விட்டனர். ஆகவே, ஒரு கோவிலில் ரகசியமாக தாலி கட்டி, 15 கிலோ மீட்டருக்கு அப்பால், உன்னை வைத்துக் கொள்கிறேன். ஈவ்னிங் டைம்மில் (ரகசியமாக) உன்னை வந்து பார்த்து செல்கிறேன் அல்லது உன் ஊரிலேயே இரு... அவ்வப்போது வந்து பார்த்து செல்கிறேன்...' என்றானே பார்க்கலாம்.

என் இதயத்தில் ஈட்டி செருகிய உணர்வு. இத்தனைக்கும், அவன் ஒன்றும் ஷாருக்கானோ, விஜயோ, கமலோ அல்ல. வடிவேலு ரேஞ்சுக்கு கூட, தேற மாட்டான். 3540 கிலோவுக்குள், ஐந்தடியில் ஒரு நோஞ்சான் உடம்பு. களையே இல்லாத வெயிலில் நின்று, நின்று கறுத்துப் போன முகம், தண்ணி அடித்து... அடித்து... சிவந்து போன விழிகள்.

செயின் ஸ்மோக்கிங்கால்... இந்த வயதிலேயே நிக்கோடின் கரை பிடித்த உதடுகள், காவி நிற பற்கள். தலையில் ஆங்காங்கே வெள்ளை முடிகள். பென்சிலால் கோடு வரைந்தது போன்ற மெல்லிய மீசை.

இப்பேர்பட்ட அழகனை திருமணம் செய்து கொள்ள நான்தான் நிறைய யோசனை செய்திருக்க வேண்டும். நான் அவன் சொன்ன வார்த்தைகளை நம்பி, அவன் மனதை மட்டுமே ரசித்தேன். உண்மை அன்பை மட்டுமே தேடினேன். "அன்பை, அன்பை' மட்டுமே யாசித்தேன்.

அவனுக்கு மூன்று குழந்தைகள் இருந்ததால், "நான் குழந்தை பெற்றுக் கொள்ள மாட்டேன்!' என்று கூட அவனிடம் கூறியிருந்தேன். (எல்லாம் அவனுடைய அன்பிற்காகத்தான்.)

ஒரு பெண்ணுக்கு, சமூகத்தில் கிடைக்கக் கூடிய விலைமதிப்பற்ற பதவி, "மனைவி' என்ற உயர்ந்த அந்ததஸ்துதான். அதையே அவன் (மூன்று இஞ்ச் நீளத் தழும்பிற்காக) எனக்கு தர முன் வராத போது, எனக்கு மிகுந்த கோபம் வந்து விட்டது.

நாக்கை பிடுங்கிக் கொள்ளக் கூடிய இரண்டு கேள்விகளை எனக்கு தகுதியில்லாத அவனிடம் கேட்டு விட்டு விலகினேன்.

*************************************************************************************************************

--எழுதியது யாரோ?

மொபைல் பாதுகாப்பு வழிகள்(படித்ததில் ரசித்தது)

2009-05-26T13:42:00.002+05:30

நோக்கியா போன்கள் ரிசர்வ் பேட்டரியுடனேயே வருகின்றன. எனவே பேட்டரி சார்ஜ் தீருகையில் *3370# என்ற எண்ணைப் பயன்படுத்தவும். இந்த எண்ணை அழுத்தினால் ரிசர்வ் பேட்டரி செயல்படுத்தப்பட்டு மொபைலின் பேட்டரி திறன் 50% கூடுவதைக் காணலாம்.

1.மொபைல் போன்களுக்குள் திரவங்கள் செல்வது வெகு எளிது. இதனைத் தடுப்பது மிக மிகக் கடினம். தண்ணீர், எண்ணெய், பால், டீ, கூல் ட்ரிங்க், ஷேவிங் கிரீம் என எது வேண்டுமானாலும் மொபைல் உள்ளே செல்லலாம். எனவே இவற்றிலிருந்து கூடுதல் கவனத்துடன் தள்ளி இருக்க வேண்டும். ஈரப்பதத்தினால் போன் கெட்டுப் போனால் அதனைச் சரி செய்வது கடினம். அப்படிக் கெட்டுப் போனால் போனை விற்பனை செய்தவர் போன் வாரண்டி காலத்தில் இருந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டார்.

2. திரையில் உள்ள லிக்விட் கிறிஸ்டல் டிஸ்பிளே (LCD) மீது அழுத்தத்தைப் பிரயோகித்தால் திரை கெட்டுவிட வாய்ப்பு உள்ளது. எனவே பாக்கெட்டில் போனை வைத்திடுகையில் ஏதேனும் கூர்மையான அல்லது பாதிப்பு ஏற்படுத்தக் கூடிய பொருள் மொபைல் போனுடன் உரசிக் கொண்டிருக்கிறதா என்பதைக் கவனித்துச் செயல்படவும். போம் கவர்கள் அல்லது பிளாஸ்டிக் கவர்கள் இந்த வகையில் பாதுகாப்பு தரலாம்.

3. சிறிய மொபைல் போனில் எக்கச்சக்க வசதிகளைத் தருவதில் இன்றைய மொபைல் நிறுவனங்கள் முயற்சித்து வடிவமைத்து வருகின்றன. இதற்கேற்ற வகையில் மொபைலில் பயன்படுத்தப்படும் சர்க்யூட் போர்டுகள் பல லேயர்களாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இவை அனைத்தும் சிறிய தள வரிசைகளாக நிற்க வைக்கப்பட்டுள்ளதால் சிறிய அதிர்ச்சி கூட இவற்றின் செயல்பாட்டினை முடக்கும். இவற்றைத் தடுப்பதிலும் சிறிய போம் பைகள் அல்லது கவர்கள் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன. மேலும் இத்தகைய வழிகளில் சேதம் ஏற்பட்டாலும் நிறுவனங்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.

4. சூரிய ஒளியில் மொபைல் போன்களை அதிகம் வெளிக் காட்டக் கூடாது. இதன் மூலம் போனின் பளபளப்பு மற்றும் வண்ணம் மாறும் வாய்ப்புண்டு. சூரிய ஒளியினைத் தடுப்பதிலும் சிறிய பைகள் மற்றும் பிளாஸ்டிக் கவர்கள் உதவுகின்றன.

5. ஒவ்வொரு மொபைல் வாங்கி இயக்கத் தொடங்கியவுடன் *#06# என்ற எண்ணை அழுத்தி அதன் தனி அடையாள எண்ணைத் (International Mobile Equipment Identity) தெரிந்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் மொபைல் போனுக்கான வாரண்டி இதனைச் சார்ந்ததாகும். மேலும் உங்கள் மொபைல் தொலைந்து போனால் இந்த எண்ணைக் கொண்டு தேடிக் கண்டுபிடிக்கலாம்.

6. அடிக்கடி சார்ஜ் செய்யப்படும் மொபைல் பேட்டரிகள் விரைவில் வீணாகும் வாய்ப்பு உண்டு. எனவே பேட்டரி சார்ஜர்களை எடுத்துச் சென்று தேவைப்படும்போது மட்டும் பயன்படுத்தவும்.

7. எலக்ட்ரானிக் சாதனங்கள் அனைத்துமே தூசியினால் கெட்டுப் போகும் வாய்ப்புள்ளவை. எனவே நல்ல கவர் போட்டு மூடியவாறே பயன்படுத்துவது நல்லது.

8. நோக்கியா போன்கள் ரிசர்வ் பேட்டரியுடனேயே வருகின்றன. எனவே பேட்டரி சார்ஜ் தீருகையில் *3370# என்ற எண்ணைப் பயன்படுத்தவும். இந்த எண்ணை அழுத்தினால் ரிசர்வ் பேட்டரி செயல்படுத்தப்பட்டு மொபைலின் பேட்டரி திறன் 50% கூடுவதைக் காணலாம்.

9. உங்கள் மொபைல் போனில் ஏதேனும் ஒரு ஆண்டி வைரஸ் சாப்ட்வேர் தொகுப்பைப் பதிந்து வைப்பது நல்லது.

10. மொபைல் போனுடன் வரும் மேனுவல் என்னும் பயன்படுத்துவதற்கான குறிப்பு புத்தகத்தினை நன்கு படித்து தெரிந்து கொண்டு மொபைலைப் பயன்படுத்தவும்.

11. உங்கள் நெட்வொர்க்கினைத் தாண்டி விட்டீர்களா? மொபைல் போனை ஆப் செய்வது நல்லது. அல்லது பேட்டரி பவர் வீணாகும்.

12. விரலால் கீ பேடினை இயக்கவும். விரல் நகங்கள் மற்றும் கூர்மையான சாதனங்கள் கீ பேடிற்குத் தீங்கு விளைவிக்கும்.

13. தேவைப்படும்போது மட்டும் புளுடூத் வசதியை இயக்கவும். மற்ற நேரங்களில் அதனை ஆப் செய்து வைப்பது பேட்டரி மற்றும் உங்கள் மொபைல் போனுக்கு நல்லது.

14. பேட்டரியை மொபைல் போனிலிருந்து வெளியே எடுக்கப் போகிறீர்களா? முதலில் மொபைலை ஆப் செய்துவிட்டு பின் எடுங்கள்.

15. வெகு காலத்திற்கு மொபைலைப் பயன்படுத்தப்போவது இல்லை என்றால் பேட்டரியினைக் கழற்றி வைக்கவும்.

16. மொபைல் போனுடன் எந்த துணைச் சாதனத்தை அல்லது பேட்டரியைப் பயன்படுத்துவதாக இருந்தாலும் மொபைலைத் தயாரித்த நிறுவனம் அங்கீகரித்த சாதனங்களை மட்டுமே பயன்படுத்தவும்.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--எழுதியது யாரோ?

படித்ததில் ரசித்ததும்&பிடித்ததும்

2009-05-24T09:02:00.007+05:30

சமீபத்தில் கோயம்புத்தூரில் இருந்து சென்னை சென்று கொண்டு இருந்தபோது, சேலம் ஜங்கஷனில் சாப்பாடு பார்சல் வாங்கினேன். வழக்கமாய் நான் சாப்பிடும் அளவை விட அது சற்று அதிகமாய் இருந்தது. என்னால் முடிந்தவரை சாப்பிட்டுவிட்டு மீதியை அதிலேயே கொட்டிவிட்டு, பார்சல் வந்த பேப்பரிலேயே ஒரு பகுதியை கிழித்து கை துடைக்க போனேன். அந்த பேப்பரில் இருந்த ஒரு அறிவுரை/விஷயம்..என்ன பொருத்தம்!!!

-----------------------------------------------------------------------------------------------

பால் பாயசம், லட்டு, பச்சடி, ஊறுகாய், நான்கு வித பொரியல், இரண்டு கூட்டு, அவியல், ஸ்வீட், பச்சடி, சட்னி, அப்பளம், உருளைக்கிழங்கு வறுவல், பக்கோடா, சப்பாத்தி, மினி தோசை, தயிர் வடை தவிர நான்கு வகை சாதம், பாதாம்கீர்... இவையெல்லாம் ஒரு ஐந்து வயதுக் குழந்தைக்கு இலையில் பரிமாறப்பட்டவை.

இவைகளில் எதை, எப்படி இந்தக் குழந்தையால் சாப்பிட முடியும்?

உருளைக் கிழங்கு சிப்ஸை தின்று, பாதாம் கீரையும் குடித்து விட்டு இலையை அப்படியே விட்டுச் சென்ற குழந்தைகளை, அவர்களது பெற்றோரைப் போலவே, இலையை எடுப்பவர்களும் கவனிக்கவில்லை, பொருட்படுத்தவில்லை.

திருமண விருந்து ஒன்றில் கண்ட இக்காட்சி என் கண்களை குளமாக்கின. ஜாண் வயிற்றுக்கு இத்தனை ஐட்டங்கள் நிச்சயம் தேவையில்லை. ஒருவருக்கொருவர் கண்டு பேசி மகிழும் நேரம் சுவையாக ஏதோ சாப்பிட்டோம் என்றில்லாமல், உணவுக்கு இப்படி வாரி இரைப்பது அனாவசியம்!

வெள்ளப் பெருக்கு, பூமி அதிர்வு, சுனாமி போன்ற பேரழிவுகளால் வீடிழந்து, நாடிழந்து, பச்சிளங்குழந்தைகளுடன், "பசி, பசி...' என்று கதறித் துடிக்கும் மக்களின் அவல நிலை என் கண்முன் வந்தது.

ஆடம்பரம் தேவை தான்; உணவை வீணடிப்பதில் அது வேண்டாமே!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--எழுதியது யாரோ?

நல் இதயங்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்

2009-05-11T15:57:00.004+05:30

அன்பின் நண்பர்களுக்கு,

விழுப்புரம் மாவட்டத்தை சேர்ந்த கல்யாணம்பூண்டி(மிகப் பின்தங்கிய ஒரு கிராமம்) என்ற ஒரு கிராமத்திலிருக்கும் நடுநிலைப்பள்ளியில் படித்த முன்னாள் மாணவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து, பள்ளிக்கு இலவச கணினி பயிற்சி மையம் ஒன்று ஆரம்பித்து தரலாம் என்று முயற்சியில் இறங்கி உள்ளோம்

உதவும் மனம் கொண்ட நண்பர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்!

தங்களிடம் இருக்கும் கணினி தொடர்பான தமிழ் வழியிலான பழைய புத்தகங்கள் ஏதேனும் இருப்பின் கொடுத்து உதவுங்கள்.

இது எட்டாம் வகுப்பு வரையிலான நடுநிலைப்பள்ளி மட்டுமே.

இது விழுப்புரத்திலிருந்து செஞ்சி செல்லும் வழியில் 20 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.

நான் கோயம்புத்தூரில் பணிபுரிகிறேன். என் வேலை தொடர்பாக ஈரோடு, சேலம், திருப்பூர், பெருந்துறை, ஆத்தூர், விழுப்புரம், பாண்டிச்சேரி ஆகிய ஊர்களுக்கு குறைந்தது மாதம் ஒரு முறையாவது வருபவன்.

மேற்கண்ட ஊர்களில் இருப்பவர்களில் யாரேனும் புத்தகங்கள் கொடுக்க விரும்பினால், எனக்கு தனிமடலிலோ (shivanss@gmail.com-9360297050) அல்லது செல்லிடப்பேசியிலோ தெரியப்படுத்தினால், நான் நேரில் வந்து பெற்றுக் கொள்கிறேன்.

இந்த ஊர்களை தவிர்த்து வேறு ஊர்களில் வசிப்பவர்களிடம் புத்தகமிருப்பின் தெரியப்படுத்துங்கள், நண்பர்கள் மூலம் பெற்றுக் கொள்கிறேன்.

உதவும் நல் உள்ளங்களுக்கு, முன்கூட்டிய நன்றி!!!

குழந்தை தொழிலாளர்? புகைப்படங்கள்

2009-05-08T07:18:00.018+05:30

ஏதாவது சொல்லிட்டு போங்களேன், இந்த படங்களை பற்றி!!

தேவர்களும் மனிதர்களும்

2009-05-05T10:58:00.011+05:30

பரிசல்காரனின் இந்த பதிவை பார்த்தவுடன் எனது நினைவில் தோன்றிய படம்

இதிலிருக்கும் புகைப்படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு. இது சமீபத்தில் நான் எனது சொந்த ஊருக்கு சென்றிருந்தபோது எடுத்த படங்கள்.

உங்களால் படத்தை பார்த்தவுடன் புரிந்து கொள்ள முடிந்தால் மிகப் பெரிய விஷயம்.

இது ஒரு நாட்டான்மைக்கரரின் வீடு(?). அவர்கள் பெருந்தனக்கரர்கள்.

எங்கள் ஊரில் சுமார் பத்து பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை குடிநீர் இணைப்புகள் கிடையாது.

நாங்கள் அனைவரும் சைக்கிளில் இரண்டு கிலோமீட்டர் சென்றுதான் கொண்டு வருவோம்.

ஆனால் படத்தில் உள்ளது போன்று நான்கைந்து பெருந்தனக்காரர்கள் , அவர்கள் வீட்டு வேலை ஆட்கள் மூலம்தான் கொண்டு வருவார்கள்.

அவர்களை வீட்டின் உள்ளே அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.

இந்த படத்தில் உள்ள அமைப்பு வீட்டிற்கு வெளியே இருக்கும் .

வேலை ஆட்கள் தண்ணீர் நிரம்பிய குடங்களுடன் வந்து இந்த அமைப்பில் ஊற்றினால், அது உள்ளே இருக்கும் குழாய் இணைப்பின் வழியாக வீட்டிற்குள் உள்ள தொட்டியில் சேகரிக்கப்படும்.

அவர்களின் வீட்டு உபயோகத்திற்கான அனைத்து தண்ணீரும் இப்படிதான் சேகரிக்கப்பட்டது.

பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை உபயோகத்தில் இருந்த ஒன்று.

இருவேறு வசந்தகாலங்கள்

2009-05-04T17:39:00.006+05:30

படத்தில் இருப்பவர்கள் என் அப்பாவின் அப்பாவும் , என் அப்பாவின் பேரனும் .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
அவரின் வயது 90, அவனின் வயது 9 மாதங்கள்.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

இருவருக்கும் பொதுவான ஆர்வங்கள் -புத்தகங்கள்,இசை,கதை கேட்டல், விளையாடுதல்
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
அவரின் ஆர்வம் -படிப்பதற்கு (இன்னமும் கண் கண்ணாடி இல்லாமல்)
அவனின் ஆர்வம் - கிழிப்பதற்கு(கண்ணாடி இல்லாமலே?)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
அவரின் ஆர்வம் -செய்தி கேட்பதற்கு!
அவனின் ஆர்வம் - செய்தி பார்ப்பதற்கு!((சன் டி வி செய்திக்கு முன் வரும் இசைக்கோவை)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
அவரின் ஆர்வம் - அவர் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பதை, நாம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க!
அவனின் ஆர்வம் - நாம் சொல்வதை, அவன் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
அவரின் ஆர்வம் - நாம் விளையாடுதலை வேடிக்கை பார்க்க!
அவனின் ஆர்வம் - அவன் விளையாடுதலை நாம் வேடிக்கை பார்க்க!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
இப்படி நிறைய ஒற்றுமைகள், அதிலும் சில வேற்றுமைகள்!

என் மனதிற்கு மகிழ்வைத் தரும் புகைப்படம்.

படித்ததில் ரசித்தது......வெற்‌றிகரமான திருமண வா‌ழ்‌க்கை‌யி‌ன் ரக‌சிய‌ம்!

2009-04-24T18:48:00.005+05:30

‌வெற்‌றிகரமான திருமண வா‌ழ்‌க்கை‌யி‌ன் ரக‌சிய‌ம்!
-------------------------------------------------------
திருமண வா‌ழ்‌க்கையை எ‌ந்த ‌பிர‌ச்‌சினை‌யு‌ம் இ‌ல்லாம‌ல் வா‌ழ்‌ந்த ஜோடிக‌ள் த‌ங்களது 25வது ‌திருமண நாளை‌க் கொ‌ண்டாடினா‌ர்க‌ள்.

ஊரையே‌க் கூ‌ட்டி ‌விரு‌ந்து வை‌த்து த‌ங்களது ‌திருமண நாளை‌க் கொ‌ண்டாடிய த‌ம்ப‌தி‌யினரை‌ப் ப‌ற்‌றி அ‌றி‌ந்த அ‌ந்த ஊ‌ர் செ‌ய்‌தியாள‌ர் ஒருவ‌ர், அவ‌ர்களை‌ப் பே‌ட்டி‌க் க‌ண்டு ப‌த்‌தி‌ரி‌க்கை‌யி‌ல் ‌பிரசு‌ரி‌க்க ‌விரு‌ம்‌பினா‌ர்.

நேராக அ‌ந்த த‌ம்ப‌திக‌ளிட‌ம் செ‌ன்று, 25ஆ‌ம் ‌திருமண நாளை‌ ஒ‌ற்றுமையாக‌க் கொ‌ண்டாடுவது எ‌ன்பது பெ‌ரிய ‌விஷய‌ம்.
இது உ‌ங்களா‌ல் எ‌ப்படி முடி‌ந்தது?
உ‌ங்களது ‌திருமண வா‌ழ்‌‌வி‌ன் வெ‌ற்‌றி ரக‌சிய‌ம் எ‌ன்ன ?
எ‌ன்று கே‌ட்டா‌ர்.

இ‌ந்த கே‌ள்‌வியை கே‌ட்டது‌ம்,

அ‌ந்த கணவ‌ரு‌க்கு தனது பழைய தே‌னிலவு ‌நிக‌ழ்‌ச்‌சிக‌ள் ‌நினைவு‌க்கு வ‌ந்தது.

"நா‌ங்க‌ள் ‌திருமண‌ம் முடி‌ந்தது‌ம் தே‌னிலவு‌க்காக ‌ஷ‌ி‌ம்லா செ‌‌ன்றோ‌ம். அ‌ங்கு எ‌ங்களது பயண‌ம் ‌சிற‌ப்பாக அமை‌ந்தது."

அ‌ப்பகு‌தியை சு‌ற்‌றி‌ப் பா‌ர்‌க்க நா‌ங்க‌ள் கு‌திரை ஏ‌ற்ற‌ம் செ‌ல்வது எ‌ன்று ‌தீ‌ர்மா‌னி‌த்தோ‌ம்.

அத‌ற்காக இர‌ண்டு கு‌திரைகளை‌த் தே‌ர்‌ந்தெடு‌த்து, இருவரு‌ம் ஒ‌வ்வொரு கு‌‌திரை‌யி‌ல் ஏ‌றி‌க் கொ‌ண்டோ‌ம். எ‌னது கு‌திரை ‌மிகவு‌ம் அமை‌தியாக செ‌ன்று கொ‌ண்டிரு‌ந்தது.

ஆனா‌ல் எ‌ன் மனை‌வி செ‌ன்ற கு‌திரை ‌மிகவு‌ம் குறு‌ம்பு‌த்தனமானதாக இரு‌ந்தது. ‌

திடீரென ஒரு து‌ள்ள‌லி‌ல் எ‌ன் மன‌ை‌வியை ‌அது கீழே‌த் த‌ள்‌ளியது.

அவ‌ள் ‌‌கீழே இரு‌ந்து எழு‌ந்து சுதா‌ரி‌த்து‌க் கொ‌ண்டு அ‌ந்த கு‌திரை‌யி‌ன் ‌மீது ‌மீ‌ண்டு‌ம் ஏ‌றி அம‌ர்‌ந்து கொ‌ண்டு,

"இதுதா‌ன் உன‌க்கு முத‌ல் முறை" எ‌ன்று அமை‌தியாக‌க் கூ‌றினா‌ள்.

‌சி‌றிது தூர‌ம் செ‌ன்றது‌ம் ‌மீ‌ண்டு‌ம் அ‌ந்த கு‌திரை அ‌வ்வாறே செ‌ய்தது.

அ‌ப்போது‌ம் எ‌ன் மனை‌வி ‌மிக அமை‌தியாக எழு‌ந்து கு‌திரை‌யி‌ன் ‌மீது அம‌ர்‌ந்து கொ‌ண்டு
"இதுதா‌ன் உன‌க்கு இர‌ண்டா‌ம் முறை" எ‌ன்று கூ‌றியவாறு பய‌ணி‌க்க‌த் தொட‌ங்‌கினா‌ள்..

மூ‌ன்றா‌ம் முறையு‌ம் கு‌திரை அ‌வ்வாறு செ‌ய்தது‌ம், அவ‌ள் வேகமாக அவளது கை‌த்து‌ப்பா‌க்‌கியை எடு‌த்து அ‌ந்த கு‌திரையை சு‌ட்டு‌க் கொ‌ன்று‌வி‌ட்டா‌ள்!!!

இதை‌க் க‌ண்டு அ‌தி‌ர்‌ச்‌சி அடை‌ந்த என‌க்கு ‌மிகவு‌‌ம் கோப‌ம் வ‌ந்து‌வி‌ட்டது.

நா‌ன் அவளை ‌தி‌ட்டினே‌ன்.

"ஏ‌ன் இ‌ப்படி செ‌ய்தா‌ய்?"

‌"நீ எ‌ன்ன மு‌ட்டாளா?"

"ஒரு ‌வில‌ங்கை‌க் கொ‌ன்று‌வி‌ட்டாயே? அ‌றி‌வி‌ல்லையா?" எ‌ன்று கே‌ட்டே‌ன்.

அவ‌ள் ‌மிகவு‌ம் அமைதியாக எ‌ன்னை‌ப் பா‌ர்‌த்து, "இதுதா‌ன் உ‌ங்களு‌க்கு முத‌ல்முறை" எ‌ன்றா‌ள்.

அ‌வ்வளவுதா‌ன்.?!

அத‌ன்‌பிறகு எ‌ங்களது வா‌ழ்‌க்கை ‌மிகவு‌ம் அமை‌தியாக செ‌ன்று கொ‌ண்டிரு‌க்‌கிறது எ‌ன்றா‌ர் கணவ‌ர்.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
சமீபத்தில் எனக்கு ஒரு forwarded- மெயில் மூலமாக வந்தது... எழுதியது யாரோ?!!

நினைத்து நினைத்து பார்த்தேன்........

2009-04-20T14:46:00.002+05:30

நினைத்து நினைத்து பார்த்தேன்........ ஒண்ணும் ஞாபகத்திற்கு வரல.

இந்த பதிவு உங்கள் ஞாபகத்திற்கு வந்தால் நான் பொறுப்பல்ல

வடகரை வேலன் அண்ணாச்சிக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள் !

2009-04-18T19:33:00.008+05:30

எழிலன்: ரொம்ப நன்றி மாமா(இப்படி கூப்பிடலாமா, இல்ல.........)!
எங்க அப்பாவுக்கு சரியான நேரத்துல உதவி பண்ணி இருக்கீங்க!
-----------------------------------------------------------------------------------
இன்னிக்கு சாயந்திரம் வீட்லேருந்து பக்கத்துல இருக்கிற கடைக்கு போகலாம்னு வண்டி எடுத்துட்டு கிளம்பிபோனேன். இது கோவையில சாயந்திரத்துல ரொம்ப பரபரப்பான ஒரு சாலை.

-----------------------------------------------------------------------------------

"ஏங்க, துணி அயர்ன் பண்ண குடுத்தீங்களே போய் வாங்கீட்டு, அப்படியே எவர்சில்வர் கடைக்கு போயிட்டு வாங்களேன்",

" ஒரு அஞ்சு மணிக்கு போறேம்மா"
-----------------------------------------------------------------------------------
பத்து நிமிஷம் கழிச்சி..............
-----------------------------------------------------------------------------------
" ஹலோ, வணக்கம். நான் சிவக்குமரன் பேசறேன்"
"சொல்லுங்க சிவா"
"சார் கோயம்பத்தூர் -ல இருக்கீங்களா?"
"ஆமாங்க, சொல்லுங்க"
"சார், ஒரு சின்ன உதவி"
"சொல்லுங்க"
"சார், இங்க ஒரு சின்ன விபத்து"
"எங்கிங்க"
"இங்க பெருமாள் கோயில் பஸ் ஸ்டாப் இருக்கு இல்லீங்களா? அதுக்கு பக்கத்துலங்க!"
"நான் இப்ப வந்துடுறேன், சிவா"

-----------------------------------------------------------------------------------
சொன்ன மாதிரியே பத்து நிமிஷத்துல அண்ணாச்சி வந்துட்டாங்க . மூணு பைக் ஒன்னோட ஒன்னு மோதிதாங்க விபத்து! எனக்கு அடி எதுவும் இல்ல. எனக்கு எதிர்த்தாப்புல வந்தவருக்கு தாங்க நல்ல அடி. நான் கோயம்புத்தூர் வந்து இரண்டு மாசந்தாங்க ஆகுது. அண்ணாச்சி கூட எனக்கு நேரடி பழக்கம் எதுவும் இல்ல. எந்த நம்பிக்கையில நான் அண்ணாச்சிய கூப்டேன்னு தெரியல. இந்த உதவற குணம் இயல்பா இருந்தாலொழிய வராது. ஏன்னா நான் பொறந்து வளர்ந்தது எல்லாம் கிராமத்துல. அங்க கேட்கிற மாதிரியே சட்டுன்னு உதவி கேட்டுட்டேன்.

எங்க தாத்தா அடிக்கடி சொல்வாரு, சரியான நேரத்துல சரியான உதவின்னு, இன்னிக்கு அதை உணர்ந்தேன்!

-----------------------------------------------------------------------------------
எனக்கு சரியான முறையில நன்றி சொல்ல தெரியல!

ரொம்ப நன்றிங்க அண்ணாச்சி!

2007-April-29-டைரியின் ஒரு பக்கம்

2009-04-18T09:04:00.004+05:30

2007-April-29-
------------------------------------------------------------------------------------------------------

இன்று ஏனோ காலை கண் விழித்ததிலிருந்தே என் வசம் நான் இல்லை. என் செயல்கள் அனைத்தும் உணர்ச்சியின் வசத்திலே நடந்து கொண்டிருக்கிறது. என் அப்பாவும் வழக்கம்போல் இல்லை. ஏழு மணிக்கு கிளம்பவேண்டும்.

நேற்று புதியதாய் எடுத்து வந்திருந்த ப்ளூ டெனிம் ஜீன்சும், ராம்ராஜ் வெள்ளை காட்டன் சட்டையும் அணிந்து புறப்பட தயாரானேன்.

என் அப்பா சொன்னார் "ஏழு இருபதுக்கு புறப்பட்டா போதும்பா, நீ வண்டி எடுத்துட்டு வந்துடு, நாங்க எல்லாம் பஸ்ல வந்துடுறோம்."

இருபது கிலோ மீட்டர் போகணும் . ஏழு இருபதுக்கு கிளம்பினா எட்டு மணிக்குள்ள போய்டலாம். கொஞ்சம் படபடப்பா இருக்குது. ஒரு தம் போடணும் போல இருக்கு. யோசனையாவும் இருக்கு. "கிட்ட வரும்போது வாசனை அடிக்குமோ".

"ஒரு கிங்க்ஸ் ஒரு பூமர் குடுங்க", இந்த செல்போன் வேற நேரங்கெட்ட நேரத்துல அடிச்சுக்கிட்டு , "அப்பா, சொல்லுங்கப்பா, வழியில இருக்கேன்ப்பா, இன்னும் இருபது நிமிஷத்துல வந்திடுவேன்,"

"ஏங்க, இங்க வாத்தியார் பூவராகவன் வீடு எங்கிங்க இருக்கு", அந்த வீடா இருக்குமோ? நம்ம ஆளுங்க யாரையும் காணுமே? எல்லாம் ஒரு மாதிரி பாக்குறானுங்க.

"டேய் தம்பி, இந்த வீடுதான் வா , இவருதான் பூவராகவன் "," வணக்கங்க"

ஏன்டா டேய், உங்களுக்கெல்லாம் வேற வேலையே இல்லையா?

"தம்பி என்ன புது பேன்ட் புது சட்டை, இப்பதான் எடுத்து போட்டுட்டு வர மாதிரி இருக்கு",

"இல்லக்கா, எடுத்து ஒரு வாரம் ஆச்சி, இப்பதான் போடுறேன்",

" தம்பி என்ன வேலை செய்யறீங்க", "ஒரு கம்ப்யூட்டர் கம்பனியில சேல்ஸ் மேனேஜரா இருக்கேங்க(நீ தெரிஞ்சிகிட்டு என்னடா பண்ணபோற)"

எதுக்கு வந்திருக்கமோ அத தவிர எல்லாம் நடக்குது.

"சரி சரி பொண்ண கூட்டிட்டு வாங்கப்பா" இவ்ளோ நேரம் எங்கடாப்பா போயிருந்த ?

"தம்பி, காபி எடுத்துக்கோங்க ","பாப்பா, இப்பிடி உக்காரம்மா",

"ப்பா, கொஞ்சம் வெளில வாங்கப்பா", "என்ன தம்பி ",

"ப்பா, பொண்ணு கூட ஒரு பத்து நிமிஷம் தனியா பேசணும்",

"இருப்பா, பொண்ணோட அப்பாகிட்ட கேக்கறேன்",

அப்புறம என்ன நடந்தது , நாளைக்கு சொல்றேன் என்ன?

எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படிலாம்?

2009-04-17T11:47:00.004+05:30

1. நான் நெருங்கும்போது மட்டும் சிவப்பு சிக்னல் விழுதே, ஏன்?
2. நான் ஏற போற பஸ் மட்டும் கூட்டமா வருதே, ஏன்?
3. நான் கடன் கேட்டா மட்டும் உங்களுக்கு நிறைய செலவு வருதே, ஏன்?
4. நான் பெட்ரோல் போட போனா மட்டும் க்யு நிக்குதே, ஏன்?
5. M.D. போன் பண்ணும்போது மட்டும் சிக்னல் ஒழுங்கா வரமாட்டீங்குதே, ஏன்?
6. நான் சரியான நேரத்துக்கு மீட்டிங் போனா மட்டும் மத்த எல்லாரும் லேட்டா வராங்களே, ஏன்?
7. மனைவி ஏதாவது வாங்கி வர சொல்லி அனுப்பினா ஞாபகமா மறந்துட்டு போறனே, ஏன்?

8. நாம மேட்சிங்கா டிரஸ் பண்ணிட்டு போகும்போது மட்டும் மத்த எல்லாரும் ஜீன்சும் டி- ஷர்டுமா வராங்களே, ஏன்?

9. இந்த மாதிரி ஒரு பதிவ படிச்சா உடனே காப்பி அடிக்கணும்னு தோணுதே, ஏன்?

10. இதுக்குலாம் பதில் தெரிஞ்சாலும் சொல்லாமலே போறீங்களே, ஏன்?

சொல்லுங்க சாமி, சொல்லுங்க

அன்பின் நண்பனுக்கு...........

2009-04-03T20:04:00.004+05:30

மாப்ள எப்படிரா இருக்க? ரொம்ப நாளாச்சு மாப்ள!

உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா? ஒரு ராத்திரி, இரண்டாவது பள்ளிக்கூடத்து வராண்டா, என் வாழ்க்கையை திருப்பி போட்ட அந்த நாள். நீ சொன்ன அந்த வார்த்தை 'எனக்கு மறக்க முடியாத வார்த்தைகள்' இன்னிக்குதான் புதுசா வாழ்க்கை வாழ ஆரம்பிக்கிரோமின்னு நீ சொன்ன வார்த்தை. பத்து வருஷம் இருக்குமா மாப்ள!

காலத்தின் கட்டாயம்/வாழ்க்கை தேவைகள், நம்மை பிரித்து போட்ட நிகழ்வுகள் இன்னிக்கு எல்லாத்தையும் அசை போடறேன் மாப்ள.

மாப்ள இதையெல்லாம் யோசிக்க, உன் தினசரி வாழ்க்கையில நேரம் இருக்காடா?
பெருமாள் கோயில் திண்ணை,ஏரிக்கரை , தாடிக்காரன் டீக்கடை, மதகடிப்பட்டு பார்......ஏதாவது...

வழக்கமா எல்லா நண்பர் குழுவிலும் வர்ற மனஸ்தாபமா இதுவும் இருக்கா கூடாதான்னு ரொம்ப நாள் நான் கனவு கண்டிருக்கேன் மாப்ள..

இப்பவும் எல்லாரும் மறுபடியும் தினசரிகளை பத்தின கவலை இல்லாம கொஞ்ச நேரமாச்சும் அந்த நாள் மாதிரி இருக்கணும்னு ''அப்ப அப்ப தோணும் மாப்ள''? உனக்கு என்னிக்காவது தோணியிருக்காடா?

இது உனக்குதான் சொல்றேன்னு உனக்கு புரிஞ்சாலே எனக்கு சந்தோசம் மாப்ள!!

இன்னிக்கு எனக்கு ப்ரமோஷன் கிடைச்சிருக்குடா...

இதை பகிர்ந்துக்க எனக்கு உன்ன விட்டா ஆளில்ல மாப்ள!!

ச.ந.கண்ணனின் கங்குலி பற்றிய பதிவுக்கு ஒரு கருத்து மறுப்பு மற்றும் சில எதிர்வாதம்

2009-03-29T03:47:00.010+05:30

செல்வேந்திரனின் பதிவுல இருந்த லிங்க் மூலமா படிச்ச ச.ந.கண்ணனோட கங்குலி பதிவப் பத்தின என்னோடகருத்து. அந்த பதிவுல என்னோட எண்ணத்த பதிவு பண்ண முடியாததால இந்த பதிவு.

///கங்குலிக்கு ஏன் இத்தனை ஈகோ என்று புரியவில்லை. தோனி தலைமையிலான அணிக்குத் தரவேண்டிய மரியாதையை இன்றுவரை கங்குலி கொடுத்தது கிடையாது.///

கங்குலி ஈகோ பார்த்திருந்தார்னா, அவரால செலக்ட் ஆகி இன்னிக்கு விளையாடிட்டு இருக்கிற வீரேந்திர சேவாக், ஹர்பஜன் சிங், யுவராஜ் சிங், மகேந்திரசிங் டோணி " மாதிரி இன்னிக்கி நட்சத்திரமா பிரகாசிக்கிரவங்க எல்லாம் வந்திருக்கமாட்டங்க.

///ஓஹோ, நான் அப்படியொன்றும் நினைக்கவில்லையே என்று மட்டமான தொனியில் பேட்டி கொடுக்கிறார். கங்குலி ஐந்து வருடங்கள் சாதித்துக்காட்டியதை தோனி இந்த ஒன்றரை வருடத்தில் செய்துமுடித்துவிட்டார். யாருக்கு வேண்டும் கங்குலியின் ஒப்புதல்?///

தொழில் தெரிஞ்சவங்க சொல்லுவாங்க புதுசா ஒரு மார்க்கெட் உருவாக்கறதுதான் கஷ்டம். ஒருத்தன் நல்லா உருவாக்கின market-ல வியாபாரம் பண்றது பெரிய விஷயமில்ல.

செல்வேந்திரனோட இந்த பதிவ நான் உங்களுக்கு பதிலா சொல்றேன்

இந்த உலக கோப்பை முடிஞ்சதும், நீங்களும் இருந்து நானும் இருந்தா, என்ன நடக்குதுன்னு பார்ப்போம். விரைவில் எதிர்பாருங்கள், தோனி vs ஷேவாக், தோனி vs யுவராஜ் .................தோனி vs ................ இந்த மேட்ச்லயும் தோனி ஜெயிக்கணும்னு பிரார்த்தனை பண்ணுவோம்.

ஒரு ஞாயித்துக்கிழமையும், ஞானும் பின்னே எண்ட wife-ம்

2009-03-20T18:15:00.007+05:30

ஒரு ஞாயித்துகிழமை பின் காலை 10.30 மணி

கணவன்: என்னம்மா, மதியம் என்ன சமையல்? மீன் வாங்கீட்டு(பரிசலோட ஸ்லாங்) வரட்டுமா?

குழந்தைய காட்டி,
மனைவி : இவன் பண்ற அட்டகாசம் தாங்க முடியலங்க.

கணவன் : நான் மதியம் என்ன சமையல்னு கேட்டேன்?

மனைவி: நேத்து அப்பிடிதான் இட்லி குண்டான் மேல்மூடிய தூக்கி போட்டு நசுக்கிட்டான்.

கணவன் : மதியத்துக்கு என்ன வேணும்னு கேட்டேன்? மீனா? கோழியா?

மனைவி : காலையில அப்பிடிதான் இட்லி மாவு குண்டான கவுக்க பாத்தான்.

கணவன் :நான் இன்னா கேக்கறன், நீ இன்னா பதில் சொல்லினுகிற?

மனைவி : அப்புறம் சொல்ல மறந்துட்டேன்! ஒங்க ஷேவிங் செட்ட ரெண்டா ஒடச்சிட்டான், ஒங்க அருமை புள்ள!

கணவன் :(இன்னிக்கு மதியம் ஹோட்டல் போலாம்னு சொல்ல போறாளா, கடவுளே) சாயந்திரம் உங்க அம்மா வீட்டுக்கு போயிட்டு வரலாமா?

மனைவி : மதிய சாப்பாட்டுக்கு அங்கதான் வரேன்னு சொல்லி இருக்கேன்! உங்ககிட்ட சொல்ல மறந்துட்டேன்!!
கணவன்: ???!!!
---------------------------------------------------

ஹேய், ஐ லவ் யு, ஐ லவ் யு, உன்னிடத்தில் மெல்ல மெல்ல.......

2009-03-19T14:59:00.003+05:30

ரெண்டு நாள் விடுமுறையில ஊருக்கு போயிட்டு நேத்து வரும்போதுதான் அவளை பார்த்தேன். ....

யார பாத்த, எங்க பாத்த?

ஒரு எட்டு வருஷம் பின்னே போலாமா.
ஏய் என்னா, பிளாஷ் பேக்கா?
-------------------------------------------------------------------------------------------

அவள்(ங்க): ஆகாஷ், எங்க வீட்ல மாப்பிள்ள பார்த்துட்டு இருக்காங்க. என்ன பண்றது?

நான்: நான்வந்து பொண்ணு கேட்கட்டுமா?

அவள்(ங்க) : அதுல ஒரு சின்ன பிரச்சினை இருக்குங்க.

நான்: என்னம்மா?

அவள்(ங்க): எங்கப்பாவுக்கு கவர்ன்மென்ட் மாப்பிள்ளைதான் வேணுமாம்.

நான்:ஏன், அவரு கல்யாணம் பண்ணிக்க போறாராமா?

அவள்(ங்க):சும்மா விளையாடாதீங்க.

நான்:சரி சொல்லும்மா நான் என்ன பண்ணனும்.

அவள்(ங்க): சீக்கிரமா ஒரு கவர்ன்மென்ட் வேலை வாங்குங்க.

நான்:அது என்ன கடையிலயா விக்கிது உடனே வாங்கிக்க.

-------------------------------------------------------------------------------------------
(இரண்டு மாதம் கழித்து )

சுகந்தி: ஆகாஷ் , .....அவள் இதை உங்ககிட்ட குடுக்க சொன்னா. இனிமே அவளைப் பார்க்கவோ அவகூடப் பேசவோ வேண்டாம்னு சொல்லச் சொன்னா.

-------------------------------------------------------------------------------------------
நிகழ் காலத்துக்கு வரலாமா?

சேலம் பஸ் ஸ்டாண்ட்,

அவங்க(ள்): எப்படி இருக்கீங்க? எத்தனை குழந்தைங்க? எங்க அவங்க வரலையா?

ஆகாஷ் : ..!!!

அவங்க(ள்): என்னங்க இவருதான் நான் சொல்லல எங்க எதிர் வீட்டில் இருந்தாங்கன்னு அந்த அண்ணன்?!!

மறக்காம என்னை கேட்கவேஇல்லை.. நீங்க என்ன பண்றீங்கன்னு?

விழுப்புரம் பழைய பேருந்து நிலையம்..பாகம் 1

2009-03-17T12:29:00.012+05:30

வருடம் 1999
நேரம் பின் மாலை பொழுது 8.55 மணி.

ஆதித்யா டிசைனிங் ஸ்டுடியோ --
-----------------------------------------------------------------------------

ஆகாஷ்: சார், நான் கிளம்பறேன் சார்,
மேலாளர் : இருப்பா, இந்த ஒரு போட்டோ மட்டும் முடிச்சுட்டு கிளம்புப்பா, கொஞ்சம் அவசரம்.
ஆகாஷ் : 9 மணிக்கு கடைசி பஸ் சார், அதோட இல்லாம மழை வேற பெய்யுது.
மேலாளர் : சரிப்பா, காலையில கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துடுப்பா.
ஆகாஷ்: சரிங்க சார் , கிளம்பறேங்க சார்.
-----------------------------------------------------------------------------
விழுப்புரம் பழைய பேருந்து நிலையம்.........................

சார் 8- ஆம் நம்பர் பஸ் போயிடுச்சுங்களா ?

இன்னும் இல்ல தம்பி அர அவரு லேட்டாம்!

-----------------------------------------------------------------------------
டேய் ஆகாஷ் டேய் !!

ஆகாஷ் :வாடா மாப்ள
சுரேஷ் : வா மாப்ள வண்டி அர மணி நேரம் லேட்டாம், ஒரு தம் போட்டுட்டு வரலாம்.

ஒரு டீ சொல்லு மாப்ள..

ஆகாஷ்: சுரேஷ், வேற வேலை பாக்கணும்டா, சம்பளம் பத்தலடா.
சுரேஷ் : ஏண்டா, இப்ப இன்னா தராங்க.

ஆகாஷ்: எங்கடா, வர்றது பஸ்சுக்கும், தம்முக்கும், தண்ணிக்குமே சரியா போவுது மாப்ள.
சுரேஷ் : சரிடா பாப்போம். இன்னாடா மழை இந்த ஊத்து ஊத்துது. இன்னிக்கு பஸ் வந்த மாதிரிதான்.

-----------------------------------------------------------------------------
சுரேஷ் : டேய் டேய் அங்க பாரு மாப்ள...
ஆகாஷ்: ஏண்டா கத்தற?

சுரேஷ்: அங்க பாரு மாப்ள, யார்ராது, இந்த மழையில கொஞ்சம் கூட கவலைப்படாம நனைஞ்சுக்கிட்டு நிக்கிறா?

ஆகாஷ்: ஒன்ன மாதிரிதாண்டா நானும் நிக்கிறன்.

சுரேஷ்: ஐயோ மாப்ள, எவனுக்கு குடுத்து வச்சிருக்கோ தெரியலியே. இவ்ளோ நாளா இப்பிடி ஒரு பிகர, இந்த பஸ் ஸ்டாண்ட்ல எப்பிடிரா மிஸ் பண்ணோம்.

ஆகாஷ்: தே ச்சீ, கம்முனு இருடா. பஸ் வருதானு பாரு. பசிக்குது, சீக்கிரம் ஊருக்கு போவணும்.

சுரேஷ் : டேய் பஸ் வருதுடா வா வா

சுரேஷ் : டேய் மச்சான், குதிர நம்ம பஸ்ஸ பத்துதான் மாப்ள வருது.
ஆகாஷ் : கம்முனு இருக்கமாட்ட.
-----------------------------------------------------------------------------

கண்டக்டர் சார் இந்த பஸ் அனந்தபுரம் போகுங்களா?

கண்டக்டர்: போவும்மா சீக்கிரம் வாம்மா. நேரமாச்சி!

-----------------------------------------------------------------------------
ஹேய்ய் மாலினி, எப்போ வந்த ஊர்லேர்ந்து?
ஹேய்ய் சுதாங்கி, நீ எப்போ வந்த? நான் வந்து ஒரு வாரமாவுது! இங்க ஒரு இன்டர்வியுக்காக வந்தேன்.

சுதாங்கி: எங்க?
மாலினி: ஆதித்யா டிசைனிங் ஸ்டுடியோ.
சுதாங்கி: ஹே நானும் அங்கதாண்டி இருக்கேன்! ஒரு நிமிஷம்!!

சுதாங்கி: ஹே ஆகாஷ் இங்க வாயேன்......................

தொடரும்-----------------------------------------------------------------------------

மும்பை ரயிலும் நானும்.........

2009-03-13T07:08:00.011+05:30

...........................................................................
ஆட்டோ , ஆட்டோ,

எங்க சார் போவணும்,

ரயில்வே ஸ்டேஷன் போவணும்,

100 ரூவா குடு சார்,

தர்றேன் வண்டி எடுங்க , அவசரமா போவணும், 3.50 மும்பை ரயில புடிக்கணும்,

டேய் செந்திலு டேய்

சார் உங்களைத்தான் சார் கூப்பிடறாங்க.

யாருங்க ,

எங்கடா போற

நான் அவசரமா போறன்டா , வந்து சொல்றேன், நீங்க வண்டி எடுங்க.

3.50 க்குதான சார், மணி 3.35 தான் சார் ஆவுது. நம்ம வண்டி ஜெட் மாதிரி சார். தொட்டா பறக்கும்.

யப்பா நீ ரோட்டுலயே வண்டி ஓட்டு. பேச்ச கொற, வண்டி எடு
......................................................

'மாலினி' விழுப்புரம் சரியான நேரத்துக்கு போய்டுவானாடி!

'ஏண்டி இப்பிடி படுத்தற, அதான் வண்டி கரெக்ட் டைம் தான்னு சொல்றாங்கல்ல, ஒரு இடமா ஒக்காரு'.
......................................................

ஏம்ப்பா வண்டி ஜெட் மாதிரின்னு சொன்ன, நீ போறதுக்குள்ள train போய்ட போகுது, அப்புறம் அவ்ளோதான்.

சார் கம்னு உக்காரு சார், இன்னும் பத்து நிமிஷம் க்கீது.
......................................................

இன்னாடி train- னுக்குலாமாடி சிக்னல் இருக்கும். அஞ்சு நிமிஷமா இங்கயே நிக்கிது.

சுகந்தி இன்னா ஆச்சி உனக்கு, கொஞ்சம் பொறு செல்லம்.
......................................................

யே யே இன்னாப்பா ஆச்சி ஆட்டோவுக்கு,

சார்ர்ர், பெட்ரோல் தீந்து போச்சி சார், கொஞ்சம் பொறு சார், பெட்ரோல் பங்க் தோ கிது. போட்னு போய்டலாம்.

ஏன்யா இப்பிடி பண்ற,ட்ரெய்ன மிஸ் பண்ணா நான் காலி.

தோ போய்டலாம் சார்,
......................................................

யே சுகந்தி தோ விழுப்புரம் ஸ்டேஷன் தெர்து பார்.
......................................................

சீக்கிரம் போய்யா, train கிளம்பிட போவுது.
......................................................

ப்பா ஒரு வழியா விழுப்புரம் ஸ்டேஷன் வந்துடுச்சிடி.
......................................................

சார், சார், காசு,

இந்தா காசு,

"எதுக்கு இந்த ஆள் இந்த ஓட்டம் ஓடரானு தெரியலையே,"

சார் மும்பை வண்டி கிளம்பிடுச்சா,

இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம் இருக்குதுபா, பொறுமையா போ
......................................................

மாலினி, மாலினி நீ சாப்ட வரலியா, இங்க தயிர் சாதம் நல்லா இருக்கும், இத விட்டா renikunta- நைட் பதினொரு மணிக்குதான், அங்கயும் எதுவும் கிடைக்காது.

போடி தின்னி பண்டாரம், இந்த தயிர் சோத்துக்குதான் இவ்ளோ நேரம் குதிச்சுக்கிட்டிருந்தியா. போ போ போய் கொட்டிக்க.
......................................................
சார், என்ஜின் டிரைவர் மணி எங்கங்க.

யாரு செந்திலா, என்னப்பா அப்பாவுக்கு சாப்பாடு கொண்டு வந்திரிக்கியா. உன்னத்தான் தேடிக்கினு இருந்தாரு. தோ .

இன்னா செந்திலு, அம்மா நீ மூணு மணிக்கே கிளம்பிட்டேன்னு சொன்னுச்சி.

இல்லப்பா வழியில ஒரு friend- பார்த்திட்டு வந்தன், அதான்.

சரி சரி சாப்பாட குடு போவும்போது சாப்டுக்குறேன். நேரமாச்சி. மொபைல vibration- ல வச்சிருக்கியா, டிர்ர்ர்ருனு சத்தம் வருது பாரு.

சரிப்பா நான் கிளம்பறேன்.

''"ஹலோ, சொல்லு செல்லம்,

என்ன ட்ரெய்ன புடிச்சிட்டிங்களா,

ம்ம் வந்து சொல்றேன்.""
......................................................

சும்மா ஒரு கதை

2009-03-03T11:21:00.003+05:30

என்னத்த எழுதறதுனு யோசிக்கிறேன் . சீக்கிரமா எதாவது எழுதறேன் சரியா...

2008-03-23T09:26:00.001+05:30

மக்களே இது என்னோட பதிவு எழுதற முயற்சி, ஐடியாவ அள்ளி வுடுங்க......

Intro

2008-03-23T08:50:00.001+05:30

Hi guys, i'm very new for this bloggers world. this is for sample post.